ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਚਿਤ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਪਰ ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ "ਹੰਭਾ" ਕਰਕੇ ਰੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਿੱਖੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਾਘ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਨਿਮਰ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਚੰਦਰਸ਼ੇਖਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬਾਘ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਬੈਠਾ। ਰਾਜਾ ਘਰ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਸੋਇਆ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਬਲਭਦ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਈ। ਇੱਛਾ ਦੇ ਬਾਣ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਪਲਕੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਸਭ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਪਤਨੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ? ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਔਰਤ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ?" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਮੇਰੀ ਹੈ; ਇਹ ਰਤਨਦੱਤਾ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।" ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜਾ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੈ ਲਵਾਂ, ਤਾਂ ਯਮ ਦੇ ਸੇਵਕ ਮੈਨੂੰ ਨਰਕ ਵੱਲ ਖਿੱਚ ਲੈ ਜਾਣਗੇ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਵੇਤਾਲ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ।" ਉਸ ਥਾਂ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ; ਹੁਣ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕਿਸ ਦੀ ਪੂਨਿਆ ਵਧੀਕ ਹੈ? ਕੀ ਰਾਜਾ ਲਈ ਸੇਵਕ ਦੀ ਮੌਤ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ? ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਸੇਵਕ ਨੇ ਰਾਜਾ ਲਈ ਦਿੱਤੀ। ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਰਾਜਾ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਵੇਤਾਲ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣੋ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਰਸ ਭਰੀ ਕਹਾਣੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ।" ਉੱਜੈਨੀ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਸੇਨ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗੁਣਾਕਰ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ। ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਭਟਕਦਾ ਫਿਰਦਾ। ਕਪਰਦੀ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਭੇਟ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਮਿਹਮਾਨੀ ਲਈ, ਯੋਗੀ ਨੇ ਇੱਕ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਸਵੇਰੇ, ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਕੈਲਾਸ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਕਪਰਦੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯਕਸ਼ਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ, ਪਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਨਹੀਂ ਆਈ। ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਬੋਧੀਵਨ ਪਹੁੰਚਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆ ਬਣ ਗਿਆ। ਯੋਗਿਨੀ ਦੇਵੀ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪਿਆਰੀ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਈ?" ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕਰਮ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ, ਜੋ ਬੋਲੀ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਸਥੂਲ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਕਰਮ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।