ਜੀਮੂਤਵਾਹਨ ਵੀ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਉਤਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌੜ ਗਈ। ਜੀਮੂਤਵਾਹਨ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਉਸ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਕਰਧਵਜ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਵਸੁ, ਜੋ ਉਸ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨਰਾ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਇਆ। ਜਿੱਥੇ ਜੀਮੂਤਵਾਹਨ ਸੀ, ਉਥੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਰੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਬੁੱਢੀ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਦੁੱਖ ਕਿਸ ਵੱਲੋਂ ਆਇਆ?" ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਜੋ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀ ਸੀ, ਵਿੱਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਜੁਦਾਈ ਵਿੱਚ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਗਰੁੜ ਨੇ ਜੀਮੂਤਵਾਹਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਚਲ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰੁੜ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ। ਗਰੁੜ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ। ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਉਸ ਸੱਪ ਦੇ ਦੁੱਖ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਭੋਜਨ ਛੱਡੋ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਆਹਾਰ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰੋ। ਇਹ ਜੀਮੂਤਵਾਹਨ ਅਤੇ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਂ ਦੀ ਧੀ ਲਈ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜੀਮੂਤਵਾਹਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਤਾਲ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਇਕ ਭਗਤ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਨ ਨਾਲ, ਸ਼ੰਖਚੂੜਾ ਹੁਣ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਰਤਨਦੱਤ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮੀ, ਧਨ-ਧਾਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਸੀ। ਉਹ ਵਪਾਰੀ, ਉਸ ਉੱਤਮ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਇਸਨੂੰ ਲੈ ਲਵੋ, ਹੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਾਗਰ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ, ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਹੋਈ।" ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਵੀ ਜਾ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਘਰ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਆਮਲਾ ਸੀ, ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਫੁੱਲ ਤੇ ਹੋਰ ਉਚਿਤ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ, ਉਹ "ਹੰਭਾ" ਵਾਂਗ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਰੋਈ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬਾਘ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਚੰਦ੍ਰਸ਼ੇਖਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਘ ਦਾ ਸਰੀਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਘਰ ਆ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੁੱਤਾ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਉਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਵਾਂਛਿਤ ਮਹਿਲਾ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਰੂਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਭਟਕਾਵੇਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ—ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਆਖ਼ਰ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਬਲਭਦਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਗਈ।