ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ। ਕਨ੍ਯਾਕੁਬ੍ਜ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਸੀ ਜੋ ਦਾਨ-ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹੋਈ ਹਰ ਦੌਲਤ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਪਤਝੜ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਨਵਦੁਰਗਾ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲੇ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੁੱਖੀ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਨੌਂ ਦਿਨ ਤਕ ਭੁੱਖੇ ਰਹਿ ਕੇ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂ ਜਿਮੂਤਕੇਤੁ ਸੀ। ਉਹ ਕੁਝ ਵਰ੍ਹੇ ਤਕ ਇਸ਼ਵਰੀ ਆਨੰਦ ਅਤੇ ਸੁਖ ਭੋਗਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਰੁੱਖ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਧ੍ਯਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਖੇਡ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ। ਪਰ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਅਤੇ ਵਾਲਮੀਕੀ ਦੀ ਕੁਟੀਆ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਪੁੰਨ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਗੀਤ ਸੁਣੀ ਗਈ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਕਾਮਨਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਮੇਰਾ ਮੰਗਲਮਈ ਨਗਰ—" ਜਦੋਂ ਰੁੱਖ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਗਰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਏਕਰੂਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਭ, ਕਾਮਨਾ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਏ। ਚਮਕਦੇ ਮਲਯਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਠਿਨ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ, ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੁਆਰੀ, ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਜਿਮੂਤਵਾਹਨ ਵੀ ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮ ਦੇ ਬਾਣ ਲੱਗ ਗਏ। ਜਿਮੂਤਵਾਹਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮਦਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਉਸ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ, ਪੰਜ-ਬਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮਨ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ, ਮਕਰਧ੍ਵਜ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਯਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਇਆ। ਜਿਥੇ ਜਿਮੂਤਵਾਹਨ ਸੀ, ਉਥੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਰੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਦੁੱਖ ਕਿਸ ਕਰਕੇ ਆਇਆ?" ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼੍ਠ ਕੁਲ ਵਾਲੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਗਰੁੜ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਲੈ ਗਿਆ। ਪਰ ਕਮਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਗਰੁੜ ਨੇ ਜਿਮੂਤਵਾਹਨ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਗਰੁੜ ਡਰ ਕੇ ਜਲਦੀ ਉਥੇ ਆਇਆ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰਖਿਆ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਉਸ ਸੱਪ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਭੋਜਨ ਛੱਡੋ ਅਤੇ ਇਸ਼ਵਰੀ ਆਹਾਰ ਲਵੋ।" "ਜਿਮੂਤਵਾਹਨ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਲਈ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਦਿਆਧਰਾਂ ਦੇ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਰਾਜ ਮਿਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਰਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।