ਇਹ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਓ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਵਰਨੰਗਾ ਰਾਜੇ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਦਰਜਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰਿਹਦਰਜਾ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਧਰਮਰਾਜਾ ਦੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਣੰਜਯਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਰਣੰਜਯਾ ਤੋਂ ਸ਼ਾਕ੍ਯਵਰਧਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਅਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਸ਼ੂਦਰਕਾ, ਅਤੇ ਹਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ਜ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਅਰਧ ਰਾਜ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਯੱਗ ਆਦਿ ਹਿੰਸਕ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਤ ਰਹੇ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਥੋਂ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦ ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪੈਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਾਜੇ ਨੱਬੇ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਏ। ਸੁੰਦਰ ਪ੍ਰਯਾਗ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਰਵਭੌਮਤਾ ਕੀਤੀ। ਮਾਇਆ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਸੋ ਯੱਗ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੁਧਾ ਸੀ, ਜੋ ਮੇਰੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸਨੂੰ ਆਯੁ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਸੀ। ਆਯੁ ਨੇ ਗੰਧਰਵ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਪਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਸੱਪ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਦੁ (ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ) ਅਤੇ ਪੁਰੂ (ਛੋਟਾ ਪੁੱਤਰ) ਨੇ ਆਰਯਤਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਕੁੰਠ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਵ੍ਰਜਿਨਘਨਾ ਨਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਚਿਤਰਰਥ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਸ਼੍ਰਾਵਾਸ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ਼ਨਸ, ਫਿਰ ਕਮਲਾਂਸ਼ੁ, ਫਿਰ ਪਾਰਾਵਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਫਿਰ ਵਿਦਰਭ, ਫਿਰ ਕੁੰਤਿਭੋਜ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਮਾਯਾਵਿਦਿਆ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਮਾਯਾਵਿਦਿਆ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨਵਾਨ, ਨਭੱਸਿਆ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਦਯੁਮਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੰਯਾਤਿ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਇੰਦਰਾਸ਼੍ਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੁਤਪਾ ਪੈਦਾ ਹੋਏ। ਜਦ ਸੁਤਪਾ ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ। ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜ ਸੰਵਰਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਆਪ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਚਾਰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕ ਗਏ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਹਵਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਸੁੱਕ ਗਏ।