ਰਾਜਨ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਅਧਰਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਦੇ ਫਲ ਦਾ ਹਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ। ਇਸੀ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਹੱਸ ਪਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਭੁਲਾਵੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਭੁਲਾਵੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵ ਬਚ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਸੁਣੋ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਆਨੰਦਮਈ ਨਗਰੀ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਪੁਸ਼ਪਾਵਤੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਰਾਣੀ ਚੰਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾ ਸੀ, ਜੋ ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਉਥੇ ਰਾਣੀ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਰਾਣੀ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਈ, ਤਾਂ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣ ਕੇ, ਰੋ ਪਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ। ਘਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੇ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਮਹਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਸੀ, ਜੋ ਮੰਗਲਮਈ ਅਤੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜ ਮਹਲ ਗਏ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਪੁਤਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਪਤਨੀ, ਡਰ ਕੇ ਉਥੋਂ ਭੱਜ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। "ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਨਾ ਆ ਜਾਵਾਂ, ਤੂੰ ਇਸ ਕੁੜੀ ਦੀ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਂ," ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਔਰਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰਕੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸੁਦੇਵ ਨੇ ਡਰ-ਰਹਿਤ ਹੋਕੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਔਰਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।" ਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਸੁਭੂ, ਜੇ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਬਣ ਕੇ ਰਹਾਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲੀ ਵਸਤੂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਜਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਔਰਤ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ। ਮੰਤਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ। ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਨਿਮਰ ਚਿੱਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਸੁਸਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਲਾ ਲਿਆ। ਸੁਦੇਵ, ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਮੂਲਦੇਵ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ। ਮੂਲਦੇਵ, ਜਿਸਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਮਿੱਤਰ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਸ਼ਿਨ ਸੀ। ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦੇ ਦੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ।" ਮੰਤਰੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਰਾਜਕਰ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਦਨਾਲਸਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਿੱਛੋੜੇ ਕਰਕੇ, ਮੰਤਰੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ। "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਦੇ।" ਫਿਰ, ਵੇਦਕ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੋਹਫੇ ਅਤੇ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਸ਼ਸ਼ੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। "ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਹੈ, ਭੋਗ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਪਤਨੀ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਤਾਲ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਧੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋਈ।" ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਕਿ ਨਾਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨ ਹੈ। ਖੇਤ ਉਸਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੀ ਸਾਂਭ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਜੋ ਕੇਵਲ ਬੀਜ ਪਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੁਦੇਵ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਯੋਗਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।