ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਖੀਰ ਪਕਾਈ ਅਤੇ ਥਕ ਕੇ ਇੱਕ ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਖੀਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੱਪ ਨੇ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਓਸ ਵੇਲੇ ਉਥੇ ਇੱਕ ਭਿੱਖਾਰੀ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਹ ਖੀਰ ਖਾ ਲਈ ਅਤੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਚੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਮੂਰਖ, ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲੀ ਖੀਰ ਦਿਤੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਭਿੱਖਾਰੀ ਮਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਵੇਤਾਲ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਸੱਪ ਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਤਾਂ ਮਾਇਆ ਦੇ ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖੇ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ, ਜੋ ਪਾਪ ਅਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਕੇ ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਜ਼ਹਿਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਕੇ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਇਹ ਪਾਪ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਹੁਣ, ਚੰਦਰਹਿਰਦਯਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਰਣਧੀਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਧਰਮਧਵਜ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਧਨਵਾਨ ਤੇ ਧਰਮੀ ਵਪਾਰੀ ਵੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ, ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮਨੁੱਖ ਆਇਆ ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਣ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਵਾਸ਼ਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਖਸਸ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਖਸਸ ਉਸ ਮਾਸ-ਭੋਜੀ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰ ਦਿਓ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ-ਭੋਜੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਖੱਡ ਬਣਾਇਆ ਜੋ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅਕਲ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਤ ਵਿਆਹਤੀਆਂ ਵੀ ਸਨ। ਉਸ ਰਾਖਸਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਰਗਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘਰ ਬਣਾਇਆ। ਚੋਰੀ ਕਰੀ ਹੋਈ ਬਹੁਤ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਉਸ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੋਰੀਆਂ ਅਤੇ ਹਿੰਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਲੋਕ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਓ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਛੱਡੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਚੋਰਾਂ ਨੇ ਤਬਾਹੀ ਮਚਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਖਸਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਖੇ ਭਟਕ ਗਏ। ਫਿਰ ਲੋਕ ਰਾਜਾ ਰਣਧੀਰ ਕੋਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਦੋਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਨੇਰਾ ਸੀ, ਉਹ ਚੋਰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੂੰ, ਚੋਰ, ਮੇਰੇ ਬੁਲਾਵੇ ਤੇ ਆਇਆ ਹੈਂ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਲੈ ਲੈ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹਿ।" ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਹ ਚੋਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਛੱਡ ਕੇ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਛੇਤੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਹੋਰ ਰਸਤੇ ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਔਰਤ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਆਈ ਜਿੱਥੇ ਚੋਰ ਖੁਦ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਰਾਖਸਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵਾਂਗੀ।" ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਦੱਸ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਚੋਰ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਛੇਤੀ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਖਸਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਖੱਡ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਸੁਆਹ ਹੋ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਘਰ-ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।