ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਜੋਸ਼ੀਲੀ ਔਰਤ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਸ਼ਰਮਾਈ ਹੋਈ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਬੈਠੀ। ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਰਹੀ, ਪਰ ਵਾਸਨਾ ਨੇ ਮੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਟੀ ਪਾ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਭੋਗਣ ਬਣ ਜਾਵਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੋ ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਚਿਰਮਦੇਵ ਜੋ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵੀ, ਸ਼ਰਮਾਈ ਹੋਈ, ਵਧੂ ਵਾਂਗ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਵੈਤਾਲਾ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਸੇਵਕ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਰਜ ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ। ਸੇਵਕ ਨੇ ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਸਾਰੀ ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਹੋਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋਏ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੰਕਟ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਚਲਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਾਮਾਪੁਰ ਨਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੀਰਸਿੰਘ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਹੀਰਾṇਯਦੱਤ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਨ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਬਸੰਤ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਧਰਮਦੱਤ ਦੇ ਬੇਟੇ ਨੇ, ਜਦ ਉਹ ਔਰਤ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ। ਉਹ ਔਰਤ, ਲਾਜ shy ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਜੇ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂਗੀ।' ਉਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ 'ਠੀਕ ਹੈ,' ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮਦਪਾਲ ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਮਣਿਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਧੀ ਵੀ ਇਸ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਨਵੇਂ ਦਿਨ, ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਉਹ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੀ ਸਹੇਲੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਦੀ ਸਹੇਲੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਮਾਣ ਵਾਲੀ? ਸੱਚ ਦੱਸ, ਸੋਹਣੀਏ।' ਉਹ ਆਖਦੀ, 'ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਈ, ਹੇ ਸੋਮਦੱਤ, ਧਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਗਈ ਹਾਂ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਵਾਂਗੀ।' ਉਹ ਆਪਣੀ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਸੁੱਤੀ। ਫਿਰ, ਲਾਲਚੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀਏ?' ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਸੁਸਤ ਹੋਈ, ਉਸ ਚੋਰ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਚੋਰ ਆਖਦਾ, 'ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਮੱਥੇ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗਹਿਣਾ ਦੇ, ਹੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ।' ਉਹ ਆਖਦੀ, 'ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਗਹਿਣਾ ਦੇ ਦਿਆਂਗੀ।' ਜਦੋਂ ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਇੰਨੀ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਕਿਵੇਂ ਆਈ, ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ?' ਕਮਲਾਸਾ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਠੀਕ ਠੀਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਫੇਰਾ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਰੱਬੀ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਰਹੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ। ਹੁਣ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੀ? ਦੱਸ। ਚੋਰ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸੀ—ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਸੁਣ। ਵਧੂ ਨੇ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ। ਚੋਰ ਨੇ ਸੱਚ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਅਗੇ, ਗੌੜ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਧਨਾਪੁਰ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਗੁਣਸ਼ੇਖਰ ਨਾਂ ਦਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਰਾਜਾ ਗਿਰਿਜਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਗਿਆ।