ਹੇ ਦਿਵਿਆ ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਨੰਦ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਕਾਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਖ ਬਣਾਕੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਹਿਮਾ ਅਦੁੱਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਜਗਤ ਜਨਨੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਲੀਲਾ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਆਪ ਹੀ ਕਿਸੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਆਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਕਾਸ਼ੀਦਾਸਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਧਰਮਪੁਰ ਨਾਮਕ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ। ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਚੰਡਿਕਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਜਗਤ ਜਨਨੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ੍ਯ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਧੋਬੀ ਦੀ ਸੁਭਾਗੀ ਧੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗੇ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਸ਼ੀਦਾਸਾ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਤੁਰੰਤ ਮਾਤਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸੀਸ ਚੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅੱਜ, ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਹੈ, ਸੋ ਵਰ ਮੰਗੋ।" ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ।" "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਸਾਥਣੀ ਬਖ਼ਸ਼ੋ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੋਪੜੀਆਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਲੀ ਯੁਗ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਭਾਗ, ਚਾਰ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਕਥਾ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪર્વ ਦੇ ਮਹਾਨ ਭਵਿੱਸ਼੍ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਸੂਤ ਜੀ ਆਖਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੈਤਾਲਾ ਭ੍ਰਿਗੁ, ਬੜੀ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਗਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਚੰਪਾਪੁਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਚੰਪਕੇਸ਼ਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਲੋਕਸੁੰਦਰਿ ਨਾਮ ਦੀ ਧੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਮਿਰਗ-ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਕੋਕਿਲ ਵਾਂਗ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ, ਨਾਜੁਕ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਬੜੀ ਹੀ ਉੱਤਮ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸਵਯੰਵਰ ਰਚਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇੰਦਰ, ਯਮ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ—ਵਿਅਹਲੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਚੰਪਕੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਜਾਣੋ ਕਿ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਦਾਨ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਧੀ ਮੈਨੂੰ ਦਿਓ।" ਦੂਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਧਰਮਦੱਤ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ।" ਤੀਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਤੁਰੰਤ ਧਨਪਾਲ, ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ।" ਚੌਥੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ—" "ਪੁੰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਰਤਨ; ਯਜਨਾ ਲਈ ਦੂਜਾ ਖਜ਼ਾਨਾ—" "ਬਾਕੀ ਰਤਨ ਮੈਂ ਸਦਾ ਹੀ ਉੱਤਮ ਭੋਜਨ ਲਈ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਹਿਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਸ਼ਰਮਾ ਗਈ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੈਤਾਲ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਧਰਮਦੱਤ ਲਈ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈ।" ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈ। ਉਹ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ, ਪਰ ਸ਼ੂਦਰ ਹੈ; ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਕੁੜੀ ਧਰਮਦੱਤ, ਜੋ ਗੁਣਵਾਨ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।