ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਜੋ ਸੋਚਣ ਦੀ ਗਤੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਲਈ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ। ਹਰਿਦਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮੁਕੁੰਦ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਉਸ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੁਕੁੰਦ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।" ਮੁਕੁੰਦ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ "ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ" ਆਖਿਆ ਤੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਵਾਮਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵਰ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਤਿੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਏ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਧੀਮਾਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਗਿਆਨਵਾਨ ਨੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਏ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਨੂੰ ਤੀਰ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸਭ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਪਏ। ਫਿਰ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਤੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਇਕ ਨੇ ਵੇਤਾਲ, ਜੋ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਦਾਸ ਸੀ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਜਿਸ ਨੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਹੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਧਰਮਪੁਰਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਅੰਧਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਉਸ ਧਾਰਮਿਕ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਥੇ ਇਕ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਦੁರ್ಗਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕੀਤੀ। ਅਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮਹਾਗੌਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੰਗ, ਰਾਜਨ, ਕੀ ਵਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈਂ?" ਰਾਜੇ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੁರ್ಗਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ। "ਹੇ ਦਿਵਯਾ ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।" "ਹੇ ਸਨਾਤਨੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹੋ।" "ਮਹਾਕਾਲੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਆਹ ਕਰਕੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ।" "ਮਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਲੀਲਾ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਮਾਂ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ। ਫਿਰ, ਕਾਸ਼ੀਦਾਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਮਪੁਰਾ ਪਿੰਡ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦੁਖੀ ਦੇਖਿਆ। ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਚੰਡਿਕਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, "ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਯੋਗ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਧੋਬੀ ਦੀ ਸੁਪੁੱਤਰੀ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕੇ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰ ਲਈ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਖ ਭੋਗੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਸ਼ੀਦਾਸ ਪਿਆਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਲਦੀ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦਾ ਰੂਪ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅੱਜ ਕੋਈ ਵੀ ਵਰ ਮੰਗ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।" ਉਸ ਇੱਛਾਵਾਨ ਔਰਤ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।" "ਮਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਾਥੀ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੋਹਣੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।" ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੀ ਕੀਤਾ?