ਇੱਕ ਵਾਰ ਹਰਿਦਾਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਕਦੋਂ ਆਰੰਭ ਹੋਵੇਗਾ?" ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਕਲੀ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਧਰਮ ਉਲਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਲੀ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਕਲੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਰੀਬੀ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਧਨਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਵੱਸ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨੀਵਾਂ ਜਾਤ ਵਾਲੇ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕਲੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਬੰਜਰ ਤੇ ਬੇਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਇੱਕ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਲਈ, ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਉੱਤਮ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਗਤੀ ਵਾਲਾ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਇਕ ਕੁੜੀ ਲਈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਰਿਦਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੁਕੁੰਦ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ। ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਮੁਕੁੰਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਮੁਕੁੰਦ।" ਮੁਕੁੰਦ ਨੇ "ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ" ਆਖਿਆ ਤੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਵਾਮਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ। ਤਿੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਨੂੰ ਉਠਾ ਲਿਆ ਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਧੀਮਾਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਤੀਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਰ ਉੱਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਪਏ। ਫਿਰ, ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸੇਵਕ ਵੇਤਾਲ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਹ ਹੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਫਿਰ ਧਰਮਪੁਰ ਨਾਮਕ ਸੋਹਣੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਤੇ ਧਰਮਨਿਸ਼ਠ ਰਾਜਾ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਅੰਧਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਉਸ ਧਰਮੀ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਬਣਵਾਇਆ ਅਤੇ ਉੱਤੇ ਦੁਰਗਾ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕੀਤੀ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਹਾਗੌਰੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੰਗੋ, ਰਾਜਨ, ਕੀ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹੋ?" ਰਾਜੇ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਧੇ-ਸਿੱਧੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋ; ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁੱਚਾ ਸੁੱਖ ਮਾਣਿਆ। ਹੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਮਹਾਕਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਖੇਲ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਨਮਿਆ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਦੁਰਗਾ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈ ਆਈ। ਕਾਸ਼ੀਦਾਸ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਮਪੁਰ ਪਿੰਡ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕੁੜੀ, ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਦੁਖੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਤੇ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ।