ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਉਂ ਹੈ: ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਮੁੜ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਆਇਆ। ਮਾਇਆ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਅਯੋਧਿਆ ਨਗਰੀ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੋ ਗਈ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਨੰਦਿਨੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਘੁ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। ਦਿਲੀਪ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮਾਪਤ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਰਘੁ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਜਾ ਹੋਇਆ। ਅਜਾ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਮ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਹਨ। ਰਾਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ਾ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਿਬੰਧਾ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਨਿਬੰਧਾ ਤੋਂ ਨਾਭਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਨਾਭਾ ਤੋਂ ਖ਼ੇਮਧਨਵਨ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਹੀਨਜਾ ਜਨਮਿਆ। ਆਹੀਨਜਾ ਨੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ; ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕ ਜਨਮੇ। ਆਹੀਨਜਾ ਤੋਂ ਪਰਿਆਤ੍ਰਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪਰਿਆਤ੍ਰਾ ਤੋਂ ਚਦਮਕਾਰੀ, ਫਿਰ ਵਜ੍ਰਨਾਭੀ, ਫਿਰ ਵਿਉਤਥਨਾਭੀ, ਫਿਰ ਸਵਰਨਾਭੀ, ਫਿਰ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ, ਫਿਰ ਸ਼ੀਘਰਗੰਟਾ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਸੁਵਸ਼੍ਰੁਤਾ — ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤ੍ਰੇਤਾ ਪੀੜ੍ਹੀ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਸੁਸੰਧੀ ਨੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਮਹਾਸ਼ਵਾ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਦੇਸ਼ਨਾ, ਫਿਰ ਵਤਸਪਾਲਾ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਤਿਵਿਓਮਾ, ਫਿਰ ਸਹਦੇਵ, ਫਿਰ ਭਾਨੁਰਤਨਾ, ਫਿਰ ਮਰੁਦੇਵ, ਫਿਰ ਕੇਸ਼ਿਨਰ — ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸੁਵਰਨਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਦਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਧਰਮਰਾਜਾ, ਫਿਰ ਰਣੰਜਯਾ, ਫਿਰ ਸ਼ਾਕ੍ਯਵਰਧਨਾ, ਫਿਰ ਅਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮਾ, ਫਿਰ ਸ਼ੂਦਰਕਾ — ਹਰ ਇੱਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵੰਸ਼ਜ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਅੱਧੀ ਰਿਆਸਤ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਬਰ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹੇ ਅਤੇ ਇਸ ਲੋਕ ਤੋਂ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪੈਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਵਵੇਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਮਹਾਨ ਰਾਜਸੀ ਵਿਰਾਸਤ, ਆਯੋਧਿਆ ਤੋਂ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਤੱਕ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ, ਵਰਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਚਲਦੀ ਰਹੀ।