ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਜਯਾਲਕਸ਼ਮੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਈ। ਸੋਮਦੱਤ, ਜੋ ਬੜਾ ਹੀ ਧਨਵਾਨ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਨੱਕ-ਵਿਗੜੀ ਹੋਈ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਰਾਜਸੀ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੋਮਦੱਤ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਯਾਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਾਪਣ ਸਮਝਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ, ਬਾਘਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੇਤਾਲ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਹਨੇਰਾ ਪੁਰਸ਼ਵਾਚਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਲਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਜੋ ਅਟੱਲ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਲਿੰਗ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਨਪੁੰਸਕ ਅਤੇ ਔਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਤਮ ਹਨ, ਪਰ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਖ ਵੀ ਉੱਤਮ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਨਪੁੰਸਕ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੀ ਵਾਧੂਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਤਨ ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਔਰਤ ਵਧੇਰੇ ਪਾਪੀ ਹੈ; ਪੁਰਖ ਪਾਪ ਤੋਂ ਘੱਟ ਲੱਛੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਵੇਤਾਲ ਨੇ ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ। "ਉੱਜੈਨੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਮਹਾਬਲ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਦੂਤ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਹਰੀ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਘਰ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਜੰਮੀ, ਜਿਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕੌਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ, ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਹਰਿਦਾਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।' ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਣੀ ਵਲੋਂ ਬੁਲਾਵਾ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।" ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, "ਤੈਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਮਹਾਨ ਸੀ, ਕੋਲ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਹਰਿਦਾਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਲਿਯੁਗ ਕਦੋਂ ਆਏਗਾ?" ਹਰਿਦਾਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦ ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗਾ, ਤਦ ਕਲਿਯੁਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" ਉਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਧਰਮ ਉਲਟਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਲੀ, ਜੋ ਅਧਰਮ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਗਰੀਬੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਧਨਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲਚ ਵੱਸ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨੀਵਾਂ ਆਦਮੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਕਲੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਬੰਜਰ ਤੇ ਫਲਹੀਣ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰਿਸ਼ਚੰਦਰ ਨੇ ਹਰਿਦਾਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਇਸੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਕ ਹੋਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਆਇਆ। ਇਕ ਉੱਤਮ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਰਥ, ਜੋ ਸੋਚ ਜਿੰਨਾ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਕੁੜੀ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਰਿਦਾਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੁਕੁੰਦ, ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਮੁਕੁੰਦ।" ਮੁਕੁੰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ।" ਤੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਵਾਮਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ। ਤਿੰਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਮਹਾਦੇਵੀ ਨੂੰ ਚੁਸਤਾਈ ਨਾਲ ਅਪਹਰਨ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਧੀਮਾਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਵੀ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਡਦੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਘਟਨਾਵਾਂ ਇੱਕ-ਕੇ-ਬਾਅਦ-ਇੱਕ ਵਾਪਰੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹਨ।