ਮਦਪਾਲਾ, ਦੇਵਯਾਜੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਉਡਾ ਬੈਠਾ। ਦੌਲਤ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਚੰਦ੍ਰਪੁਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਆ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹੇਮਪਤੀ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਮਦਪਾਲਾ ਨੇ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਦੇਵਯਾਜੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਦੌਲਤ ਹੈ।” ਪਰ ਇਕ ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚ ਗਈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇਮਪਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕਾਮਮੰਜਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੇਰੇ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤੀ ਇਸ ਵਿਆਹ-ਯੋਗ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂਗਾ।” ਹੇਮਪਤੀ ਨੇ ਮਦਪਾਲਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦਾ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਮਦਪਾਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਆਗਿਆ ਦੇਵੋ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।” ਹੇਮਪਤੀ ਨੇ ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤੀ ਨਾਂ ਦੀ ਦਾਸੀ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮਦਪਾਲਾ ਨੇ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣ ਸੀ, ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਫਿਰ ਉਸ ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਮਾੜੀਆਂ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਖਰਚ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਸੱਸ-ਸਸੁਰ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦੌਲਤ ਚੋਰਾਂ ਨੇ ਲੁੱਟ ਲਈ ਹੈ। ਹੇਮਪਤੀ ਨੇ 'ਜੋ ਹੋਇਆ, ਸੋ ਹੋਇਆ' ਆਖ ਕੇ, ਕੁਝ ਦਿਨ ਉਸ ਨੂੰ ਘਰ ਰੱਖਿਆ। ਮਦਪਾਲਾ ਨੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਹਨੇ ਲਏ, ਤੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਦਯਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਮੈਨਕਾ ਇਕ ਨੀਚ, ਕਾਲੀ ਤੇ ਬਦਸੂਰਤ ਔਰਤ ਸੀ। “ਸੁਣੋ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖੁਦ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।” ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਸਿੰਧੁਗੁਪਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਦੌਲਤਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਆਹ ਜੈਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ। ਸ੍ਰੀਦੱਤ ਵਪਾਰ ਲਈ ਕੁਰੁਸਥਲ ਦੇਸ਼ ਗਿਆ। ਜੈਲਕਸ਼ਮੀ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਰਹੀ। ਇਕ ਔਰਤ ਦੂਤ, ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਖਰਚ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਸ੍ਰੀਦੱਤ ਆਪਣੇ ਸੱਸ-ਸਸੁਰ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪਤੀ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਜੈਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਇਆ ਤੇ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਇਕ ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਹੋਮਦੱਤ ਨੂੰ ਸੱਪ ਨੇ ਡੱਸ ਲਿਆ। ਜੈਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਤੁਰੰਤ, ਜ਼ਹਰ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਪਰ-ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ। ਲਾਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਔਰਤ ਨੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਫਿਰ, ਕਫੱਲਾ ਨਾਂ ਦੇ ਚੋਰ ਨੇ, ਇਸ ਘਟਨਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬਦਕਿਸਮਤ ਜੈਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਸੋਮਦੱਤ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤਵਾਨ ਸੀ, ਨੇ ਧੀ ਨੂੰ ਨੱਕ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਰਾਜ-ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਰਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚ ਮੰਨ ਕੇ, ਜੈਲਕਸ਼ਮੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਸਮਝਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ, ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਤਾਲ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜਾਣ ਲੋ ਕਿ ਹਨੇਰਾ ਪੁਰਸ਼ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਲਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ। ਅਟੱਲ ਬ੍ਰਹਮ ਦਾ ਅਸਥਾਨ ਮਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਵਭਾਵ ਲਿੰਗ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਹੈ। ਨਪੁੰਸਕ ਅਤੇ ਔਰਤ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉੱਤਮ ਹਨ; ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਵੀ। ਨਪੁੰਸਕ ਵਿੱਚ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੀ ਵਾਧੂਤਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਹੈ।