ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਜਾਵੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨਰਮ ਬੋਲਿਆਂ ਉਸ ਨਾਰੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰੋਂਦੀਆਂ ਕਿਉਂ ਖੜੀਆਂ ਹੋ?" ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀਰਸੇਨਾ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ! ਤੁਸੀਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ? ਮੈਨੂੰ ਕਾਰਨ ਦੱਸੋ।" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਵੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂ, ਆਪਣੇ ਮਾਸਟਰ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। "ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ," ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਨਾਰੀ ਨੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਤੇ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਪਿਆਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਖੋਪੜਾ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੀਰਸੇਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਕੇ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਰੂਪ ਦੇਖ ਕੇ, ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕਾਰਨ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਸਮਝ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜੀਵਨ-ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬੋਲ ਪਈ। ਵੀਰਸੇਨਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵੰਸ਼ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ।" ਰੂਪਸੇਨਾ, ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ: "ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਪਿਆਰ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤਾ? ਦੱਸੋ।" ਜਵਾਬ ਮਿਲਿਆ: "ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਪਿਆਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਭੈਣ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਦਾ ਪਿਆਰ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਧਰਮ ਨਿਭਾਇਆ।" ਜਾਣਕਾਰ ਰੂਪਸੇਨਾ ਨੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਪਿਆਰ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ਹਿਰ ਭੋਗਵਤੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਰੂਪਵਰਮਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਭ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਨਾਰੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਯੋਗ ਸੀ, ਨੇ ਸ਼ੁਕਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਉਹ ਮਗਧ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਸ਼ੁਭ ਚੰਦ੍ਰਵਤੀ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਗਣੇਸ਼ਾ, ਜੋ ਦੁਜਾਂਮਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਕੋਲ ਗਿਆ। ਗਣੇਸ਼ਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਗਧ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਭੂਮੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਜੋ ਮ੍ਰਿਦਾ ਤੇ ਆਨੰਦ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਐਸਾ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਚੰਦ੍ਰਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ—"ਧਰਤੀ ਤੇ ਇੱਕ ਐਸਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੁರ್ಗਾ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਗਈ। "ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ, ਵਿਸ਼ਵ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਸਵਾਹਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਵਧਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਧਿਆ ਹੋ; ਨਮਸਕਾਰ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਪੂਰਨਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਨਾ ਨੇ ਮਦਨਮੰਜਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਮੇਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਆਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਨਾਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਵਰ ਲਈ ਯੋਗ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।" ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਭਗਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।