ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਕਾਸ਼ੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਨਿਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਮਹਾਕਾਲੀ ਮਾਤਾ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਵੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਨ।" ਫਿਰ ਮਾਤਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਹੀਰੇ-ਮੋਤੀ ਦਾ ਖਜਾਨਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਟਾਪੂ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਦੇ ਟਾਪੂ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਟਾਪੂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ, ਹੁਣ ਮਿਟ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਜੀਵ ਵੀ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ। ਫਿਰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਾਜਿਆਂ, ਵਪਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕੰਕੜਾਂ ਦੀ ਪਰਤ ਆ ਗਈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਜੀਵ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਹਵਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਵੀ ਸੁੱਕ ਗਿਆ। ਟ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵਰਨਨਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਸਮੇਤ ਮੁੜ ਅਯੋਧਿਆ ਆ ਗਿਆ। ਮਾਇਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਅਯੋਧਿਆ ਸ਼ੋਭਾਵਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਨੰਦਿਨੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਘੁ ਜਨਮਿਆ। ਦਿਲੀਪ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਘੁ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਜਾ ਜਨਮਿਆ। ਅਜਾ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਰਾਮ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਹਨ। ਰਾਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕੁਸ਼ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਿਬੰਧ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਨਿਬੰਧ ਤੋਂ ਨਾਭਾ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਨਾਭਾ ਤੋਂ ਕ੍ਸ਼ੇਮਧਨਵਨ, ਫਿਰ ਅਹੀਨਜ, ਜਿਸਨੇ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। ਟ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਅਹੀਨਜ ਤੋਂ ਪਰਿਯਾਤ੍ਰ, ਫਿਰ ਚਦਮਕਾਰੀ, ਫਿਰ ਵਜ੍ਰਨਾਭੀ, ਫਿਰ ਵ੍ਯੁਤ੍ਥਨਾਭੀ, ਫਿਰ ਸਵਰਨਾਭੀ, ਫਿਰ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ, ਫਿਰ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੰਟ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਸੁਵਸ਼੍ਰੁਤ—ਇਹ ਸਭ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾ ਟ੍ਰੇਤਾ ਯੁੱਗ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸੁਸੰਧਿ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਮਹਾਸ਼੍ਵ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਿਹਦੇਸ਼ਨ, ਫਿਰ ਵਤ੍ਸਪਾਲ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਤਿਵ੍ਯੋਮ, ਫਿਰ ਸਹਦੇਵ, ਫਿਰ ਭਾਨੁਰਤਨ, ਫਿਰ ਮਰੁਦੇਵ ਅਤੇ ਆਖਿਰ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਿਨਾਰ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੇਸ਼ਿਨਾਰ ਤੱਕ, ਰਾਜਾ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ, ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਾਂਗ ਧਰਮ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਚਲਦੀ ਰਹੀ।