ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਕੋਲ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਆਇਆ ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਸੋਹਣੀ ਮੂਹ ਵਾਲੀ।" ਉਥੇ ਉਸਦਾ ਮਿੱਤਰ, ਬੁੱਧਿਦਕਸ਼, ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਹ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?" ਜਦ ਬੁੱਧਿਦਕਸ਼ ਨੇ ਇਹ ਸਵਾਲ ਸੁਣਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਵੀ ਵੱਡੀ ਤਤਕਾਲਤਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਿੱਤਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਭੋਜਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਖਾਦਾ?" ਜਦ ਬੁੱਧਿਦਕਸ਼ ਨੇ ਉਹ ਭੋਜਨ ਖਾਧਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਿੱਤਰ, ਤੂੰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ; ਉਹ ਪਾਪਣ ਮੈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, "ਉਹ ਗਹਣਾ ਲਿਆ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਉਸ ਦੇ ਘੁੱਟ ਦੇ ਕੋਲ ਰੱਖ ਦੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੌਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਯੋਗੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਚੇਲਾ ਬਣਾ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਗਹਣਾ ਹੋਵੇ। ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਮੋੜ ਵਾਲੇ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਹੁਕਮ ਮੂਤਾਬਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਤੇ ਦੰਤਵਕ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਜਨ, ਮੇਰਾ ਗੁਰੂ ਸਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਯੋਗੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਮੰਤਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਹੋਈ। ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਘੁੱਟ ਕੋਲ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਰੱਖ ਕੇ ਉਹ ਗਹਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਮੁਕੁਟ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਗਹਣਾ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਇਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਿਸ ਕੋਲ ਆਇਆ?" ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਜੇ ਵਿਕ੍ਰਮ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਹੱਸ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਪਾਪ ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ।" ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਹੋਇਆ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਰਾਜੋਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ—ਉਹ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਕੁੜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਗਾਂਧਰਵ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸੋਚੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪਾਪੀ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੇਤਾਲ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਮਹਾਨ ਭਵਿਸ਼ਯ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤਿਸਰਗ ਪਰਵ ਵਿੱਚ, ਚਤੁਰਯੁਗ ਖੰਡ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜੰਮੇ ਵੇਤਾਲ ਨੇ ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ ਕਿਹਾ—ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਧਰਮਸਥਲ ਨਾਮਕ ਸੁਭਾਗਾ ਨਗਰੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੁਸੀਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਵਤੀ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਮਧੁਮਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰ, ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਹਰ ਥਾਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਖੋਜਣ ਲਈ ਫਿਰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਪਾਠ ਲਈ ਸਤ੍ਵਸ਼ੀਲ ਆਪ ਕਾਸੀ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਮਨ ਸੀ, ਜੋ ਰੂਪ, ਗੁਣ ਤੇ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਸੀ। ਮਧੁਮਤੀ ਨੇ ਦੁਖ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਖਾਣਾ, ਪੈਰਹਣਾ, ਪੀਣਾ ਤੇ ਨੀਂਦ ਸਭ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਸੁਸੀਲਾ, ਜੋ ਅਜੇ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਨੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਹਰਿਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕਰਮਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤ੍ਰਿਵਿਕ੍ਰਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਸਤ੍ਯਸ਼ੀਲ ਕਾਸੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਪੱਖ ਦੀ ਤੇਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨਕਸ਼ਤਰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਸੱਪ ਨੇ ਡੱਸ ਲਿਆ।