ਦੰਤਵਕ੍ਰਤ੍ਰ, ਜੋ ਕਰਨਾਟ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਫੁੱਲ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਾਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਵਾਂਗਾ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ। "ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਕਰਨਾਟ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂ?" ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। "ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਉੱਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।" ਫਿਰ ਉਹ ਘੋੜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਦੰਤਵਕ੍ਰਤ੍ਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਨਿਕਲ ਪਏ। ਬੁੱਧਿਦਕਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ। ਸਵੇਰੇ, ਉਹ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਰਾਜ ਮਹਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਹ ਪਦਮਾਵਤੀ ਕੋਲ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸੁਣਾਇਆ, "ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਯੁਵਕ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ।" ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਚੰਦਨ ਲਗੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦਿਆਂ, ਉਹ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੁਖੀ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣ ਮਿੱਤਰ, ਦੁਖ ਛੱਡ ਦੇ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ 'ਤੇ ਚੋਟ ਪਈ—ਤੂੰ ਕਦੋਂ ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣੇਂਗਾ? ਮੇਰੀ ਰਜੋਨਿਵ੍ਰਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਮਿੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਚੁੰਮਿਆ।" ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਹ ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਇਹ ਗੱਲ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਆਈ। "ਅੱਜ ਹੀ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਬਾਂ ਵਾਲੀ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਕਰ।" ਪਰ, ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ ਜਦ ਵਿੰਡੋ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਤੇ ਹੇਠਾਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਿੱਤਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣ ਮਿੱਤਰ! ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆ ਜਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਹ ਨਾਲ ਉਡੀਕ ਰਹੀ ਹਾਂ।" ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੇਮੀ ਜਲਦੀ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।" ਉਸ ਮਿੱਤਰ ਬੁੱਧਿਦਕਸ਼ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੁਣ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?" ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਕਠੋਰ ਸੀ, ਤਾਂ ਬੁੱਧਿਦਕਸ਼, ਜੋ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਸੀ, ਉੱਧਰ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ। "ਮਿੱਤਰ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਖਾਣਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਖਾਇਆ?" ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ; ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। "ਮਿੱਤਰ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਜਾ; ਮੈਂ ਉਸ ਪਾਪਣ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਗਹਿਣਾ ਲੈ ਆ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਘੁੱਟ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਗਿਆ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸ਼ਿਸ਼ਯ ਬਣਾਇਆ, ਬਿਲਕੁਲ ਇੱਕ ਗਹਿਣੇ ਵਾਂਗ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ-ਤਾਜ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਤ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਜਲਦੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਤੇ ਦੰਤਵਕ੍ਰਤ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਜਟਾਧਾਰੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੇਰਾ ਗੁਰੂ ਸਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਲਿਆ। ਸਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਯੋਗੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਮੰਤ੍ਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਉਸ ਦੇ ਖੱਬੇ ਘੁੱਟ ਕੋਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਗਹਿਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਬਿਜਲੀ-ਤਾਜ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਤ, ਉਹ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। "ਇਹ ਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਿਸ ਤੇ ਆਇਆ?" ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਸੁਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਕ੍ਰਮ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਭਾਰਗਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਪਾਪ ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਆਇਆ ਹੈ।