ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਲੱਲਸਿੰਘ ਗੁਹਿਲਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਤਿੰਨ ਸੌ ਛੋਟੇ ਰਾਜੇ ਹੋਰ ਛੋਟੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਰਕਤਬੀਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਹੁਤ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਹੋਈ, ਲਕਸ਼ਣ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਤਾਰਕ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ, ਦੋਵੇਂ ਕੋਲ ਦੋ-ਦੋ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਯੁੱਧ ਲਈ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਿਰਫ ਇਕ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਤਾਰਕ, ਜੋ ਚਤੁਰ ਅਤੇ ਮੌਕਾ ਤੱਕਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਤਿੰਨ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਰੀ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ; ਇਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਤਾਰਕ ਨੇ ਦੇਵਸਿੰਹਕਾ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਕੇ, ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੂर्छਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਇਹ ਸਬ ਕੁਝ ਦੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਣ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ "ਹਾਏ!" ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੂर्छਾ ਛੱਡ ਕੇ ਵੇਲਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਪਿਆਰੀਏ, ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਯੁੱਧ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰਿਨਾਗਰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲੀ ਵੇਲਾ ਯੁੱਧ ਵੱਲ ਤਿਆਰ ਹੋਈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਣ ਵੀ ਤਾਲਨੇਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਦੀ ਸਵੇਰ, ਤਾਰਕ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਕਤਬੀਜ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਰਾਮ-ਅੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ ਗਏ। ਇਕ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ-ਅੰਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਲੱਗੀ, ਵੇਲਾ ਨੇ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਤਾਰਕ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਇਕ ਦੇਵੀ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚਿਤਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਇੰਦੁਲਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸੱਸੁਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੀ। ਉਸ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ, ਇੰਦੁਲਾ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਉੱਭਰ ਆਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਲੱਖ ਪਚੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਧਾਨਯਪਾਲ ਨੇ ਸੌ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਵੀ ਸੌ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਘਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਰੂਦ੍ਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਰੂਦ੍ਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਣ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਭਾਰੀ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਧਰਤੀ-ਰਾਜੇ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਅਸਤਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਉਸ ਅਸਤਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਪੀੜਾ ਹੋਈ। ਪਰ ਰਾਜੇ ਨੇ ਫਿਰ ਰੂਦ੍ਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਗਿਆਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਹਥਣੀ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ ਤੇ, ਮਲਨਾ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਪਤੀ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੇਵਕੀ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਣ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਚੌਥੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਦੀ ਸੁੱਧ ਸਵੇਰ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਰਵਵਿਆਪਕ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਡੋਲ ਰੱਖਿਆ। ਇਸੇ ਵਿਚ, ਉੱਥੇ ਕਲੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਵਤੀ ਵਾਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਆਇਆ।