ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਢਾਲ ਨੂੰ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਕਵਚ ਨੂੰ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਭਗਦੱਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਣ, ਤੁਰੰਤਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਗਦੱਤ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਗਦ, ਕਲਿੰਗ, ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀਪਤੀ, ਸੁਕੇਤੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੌ ਰਾਜੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਲਈ ਆਏ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਣ ਆਪਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਰੀਆ। ਰੁਦ੍ਰਵਰਮਾ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬਹਾਦਰ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਕਾਲੀਵਰਮਾ, ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ੍ਰੀਪਤੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਦੌੜਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸ੍ਰੀਤਾਰਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਲੜੀ। ਵਾਮਨ, ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੁਕੁੰਡਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਲਲਲਸਿੰਹ, ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਗੁਹਿਲਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਇਆ। ਛੋਟੇ ਰਾਜੇ, ਤਿੰਨ ਸੌ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਹੋਰ ਛੋਟੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁਕੇ ਹਨ। ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਰਕਤਬੀਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਤੇ, ਲਕਸ਼ਣ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਇਆ। ਤਾਰਕ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੋ ਲੱਖ ਫੌਜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਰੀਆ। ਇਕ ਹੀ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਤਾਰਕ, ਚਲਾਕ ਅਤੇ ਮੌਕਾ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ, ਆਗੇ ਵਧੇ। ਤਿੰਨ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਈ; ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੇ ਪਲਟ ਦੇ ਘੁੰਮਾਏ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਤਾਰਕ ਨੇ ਦੇਵਸਿੰਹਕਾ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਛੱਡੀ, ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਫੜ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਅਤਿ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਲਕਸ਼ਣ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ 'ਹਾਏ!' ਦੀ ਵੱਡੀ ਪੁਕਾਰ ਉਠੀ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਵੇਲਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਪਿਆਰੇ, ਜਲਦੀ ਜੰਗ ਵੱਲ ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਹਰਿਨਾਗਰ ਵਿਅਸਤ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੇਲਾ, ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਜੰਗ ਵੱਲ ਨਿਕਲਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਣ ਵੀ ਤਾਲਨੇਨਾ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ। ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਤਾਰਕ ਹੋਰ ਵੀ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਕਤਬੀਜ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਰਾਮ-ਅੰਸ਼ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਏ। ਇਕ ਪਹਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਮ-ਅੰਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਦ ਸ਼ਾਮ ਆਈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਵੇਲਾ ਨੇ ਵੱਡੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਤਾਰਕ, ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਚਿਤਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਡ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ, ਉਹ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਇੰਦੁਲਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸੱਸ ਦੇ ਆਨੰਦਮਈ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹੀ। ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਇੰਦੁਲਾ ਹੋਰ ਵੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲਾ, ਮੰਗਲਕ ਚਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੱਡੇ ਬਹਾਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਪਚੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਰੇ ਜਾ ਚੁਕੇ ਸਨ। ਧਾਨਯਪਾਲ ਨੇ ਸੌ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਵੀ ਸੌ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕੀਤਾ; ਇਕੱਲਾ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਵੱਲ ਨਿਕਲਿਆ।