ਇਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਹਲਚਲ ਮਚੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੰਜ-ਸੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਲੱਖ ਬਹਾਦਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਚੋਹੀਂ ਪਾਸੋਂ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਤਿੰਨ ਪਹਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਇਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ੂਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਰ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਆਇਆ। ਉਹ ਵੀ ਪੰਜ-ਸੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਨੰਦ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਿਵਦੱਤਾ ਨਾਮ ਦੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਿ ਮਸਤ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਹਾਥੀ, ਮੰਡਲੀਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਮਾਂਸ਼ ਆਹਲਾਦਾ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਹਾਥੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ: "ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ!" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪੰਚਸ਼ਬਦ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਰੁਦ੍ਰਦੱਤਾ ਨਾਮ ਦਾ ਹਾਥੀ ਵੀ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮੰਡਲੀਕਾ, ਪੰਜ ਸੁਰਾਂ ਉਚਾਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ; ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪੈਦਲ ਚਲ ਕੇ ਫੌਜੀ ਚੰਦੂਲਾ ਦੇ ਪਾਸ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਨਵ ਹਥਿਆਰ ਵਰਤਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਬੰਧੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਗਣ ਭਗਦੱਤਾ ਵਰਗੀ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਾਲ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੀ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਨਵ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਕਤਬੀਜ ਵੱਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾਇਆ; ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਪਾਸ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਤਨਭਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਵਿਰਾਂ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ; ਸਵੇਰੇ, ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਉੱਚ ਕੁਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ: "ਗੁਰਜਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੂਲਵਰਮਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ..." ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਦੋ ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਗਏ। ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਇਆ, ਲਕਸ਼ਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਸਵੇਰੇ, ਭਗਦੱਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਆਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਣ, ਵਿਰ, ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕ ਦੁਪਹਿਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਲਕਸ਼ਣ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਭਗਦੱਤਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਥ-ਹੀਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਰਥਵਾਹਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਭਗਦੱਤਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਡਾਲ ਅਤੇ ਬਕਤਰ ਨੂੰ ਚੱਕੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ। ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਲਕਸ਼ਣ, ਤਤਪਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਭਗਦੱਤਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਗਦ, ਕਲਿੰਗ, ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ; ਸੁਕੇਤੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੌ ਰਾਜੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੌ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ; ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਰ ਲਕਸ਼ਣ, ਆਪਣੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਰੁਦ੍ਰਵਰਮਾ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬਹਾਦਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਕਾਲੀਵਰਮਾ, ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਲਿੰਗ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ ਨਾਲ ਟਕਰਾਇਆ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੀਤਾਰਾ ਦੇ ਪਾਸ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਵਾਮਨ, ਦਸਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੁਕੁੰਡਾ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹਾਦਰੀ, ਬਲ, ਅਤੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਵਿਰਲ ਕਥਾ ਹੋਈ।