ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਭਵਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਦੱਸ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਨ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਦੋ ਪ੍ਰਿੰਸ ਨੂੰ ਇਕ ਪਰਿਪੂਰਨ ਬਾਣ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਵਿਰਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਉ assembly ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਸੁਣੋ, ਚੰਦ੍ਰ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ!" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵੀਰਸੇਨ, ਕਾਮਸੇਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਇਆ; ਵੀਰਸੇਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਗਿਆ। "ਤੁਸੀਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਾਓ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਂਵੀਰ ਮਿੱਠੀ ਧੁਨ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਤਿੰਨ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਯਾਨਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। "ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ, ਮੈਂ ਵੀ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ।" ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਬਾਣਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਉਹ ਦੋ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਰਥ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਕਾਮਸੇਨ ਨੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਅਠ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਦਾ ਸਿਰ ਲੈ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਮਸੇਨ ਸਿਰ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਦ ਉਹ ਤਿੰਨ, ਚਮੁੰਡਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨੇਤਾ ਬਣ ਗਏ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਘੋੜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਫੈਲਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਭਗਦੱਤ ਦਾ ਰਥ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਘੋੜਾ ਜਲਦੀ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਰਾਤ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨੇਤਾ ਸਵੇਰੇ ਉਠੇ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵੱਲ ਚਲੇ। "ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਕਿਨਨਰ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਮੰਕਨ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਫੌਜ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਸੰਸਾਰ-ਨੇਤਾ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਤਾਲੀ ਦਾ ਦਰੱਖਤ ਅਤੇ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਰੂਪਨ, ਮੋਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਕਿਨਨਰ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁਕਦਾ ਹੈ, ਸੁਖਮ ਹੋ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਗੁੰਜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦਾ ਹੈ। ਮਹੇਂਦਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਪੱਟੀ ਬਾਂਧ ਕੇ, ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰੋਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਵੰਨਦੇ ਹਨ; ਗੁਹ੍ਯਕ ਆਪਣੇ ਗੁਪਤ ਅਸਤਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਥੱਕੇ ਹੋਏ, ਸੱਤ ਮਹਾਂਯੋਧੇ, ਜਦ ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਸੁੱਤੇ ਪਏ। ਅਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਠ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਤ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਲਵਾਰਾਂ ਫੜ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਦੀ ਮੱਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਾਰਦੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰੇ, ਜਦ ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ ਸੀ, ਰਾਮਾਂਸ਼ਾ ਰੋਇਆ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪੰਜ-ਧੁਨੀ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਿਆ। ਆਪਣੀ ਪੰਜ ਲੱਖ ਮਜਬੂਤ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਤਿੰਨ ਪਹਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਕਤਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਆਇਆ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲਾ ਮਹਾਂਯੋਧਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ। ਉਹ ਪੰਜ-ਧੁਨੀ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਜਲਦੀ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਥੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਵਦੱਤਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਾਥੀ, ਮੰਡਲੀਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ, ਰਾਮਾਂਸ਼ਾ ਆਹਲਾਦਾ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਾਥੀ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਦਾ ਹੈ: "ਸੁਣੋ, ਰਾਜਾ!" ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਮੱਦ-ਭਰਿਆ ਹਾਥੀ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪੰਚ-ਸ਼ਬਦ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹਾਥੀ, ਰੁਦ੍ਰਦੱਤਾ ਨਾਮ ਦਾ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਵੱਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈ।