ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਥ ਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸੀ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਫੌਜੀ ਦਸਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸੁਣੋ, ਹਜ਼ੂਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਗਵਾਨਾਂ ਬਾਰੇ। ਦਸ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਅਗੂ ਨੂੰ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਦਲ ਦਾ ਮੁਖੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰ-ਦੱਖਣ ਦੌੜਦੇ ਉੱਤਾਲੀਸ ਉੱਟਾਂ ਉੱਤੇ ਦੂਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਛੱਤੀ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸੁਣੋ—ਦਸ ਜਣੇ ਗੇਂਦਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦਸ ਭੋਜਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਜਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ। ਬਾਕੀ ਦੇ ਜੋ ਸਿਪਾਹੀ ਸਨ, ਉਹ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਜਾਤੀ ਦੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਯਾਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਪਹਿਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ। ਪੂਰਾ ਪਹਿਰ ਉਹ ਅੱਗੇ ਰਹਿ ਕੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੇ। ਭਗਦੱਤ ਨੇ ਵਾਕਈ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਲਹਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਚਾਮੁੰਡਾ, ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਅਤੇ ਭਗਦੱਤ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ ਲੜੇ। ਇੰਦੂਲ ਅਤੇ ਦੇਵਸਿੰਘ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਤੀਜੇ ਭਿਆਨਕ ਪਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਰਾਜਨ, ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।" ਫਿਰ ਪਰਿਮਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੈਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਦੋਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ, ਰਥ ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅਤੇ ਉਪਕਰਨ ਉਪਕਰਨਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਨੈਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਯੋਧੇ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਉਤਰੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਟੁੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਇੰਦੂਲ ਨੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਤੇ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਧੁੰਧੁਕਾ ਤੇ ਘਾਤਕ ਵਾਰ ਕੀਤੇ। ਬਾਕੀ ਪੰਜ ਸੌ ਯੋਧੇ ਲਕਸ਼ਣ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਭਵਾਨ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਦਸ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਾਦਕ ਬੁਲਾਏ। ਜਦੋਂ ਪਰਿਮਲ ਰਾਜਾ ਜਾਦੂਈ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਭਵਾਨ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਫੌਰਨ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧੇ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਆਦਿ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਤੀਜਾ ਦਲ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰ ਮਾਰੇ, ਜੋ ਸਿੱਧਾ ਸਿਰ ਅਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਲੱਗੇ। ਉਹ ਘੋੜੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ-ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਜਲਦੀ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਭਵਾਨ ਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਵਾਂਗਾ।" ਜਦੋਂ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਦਸ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਕੌਰਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਰ ਪਏ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਤੇਜੋਮਈ ਯੋਧੇ ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਡੇਰਿਆਂ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। ਸਭ ਯੋਧੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਖਿਆ: "ਸੁਣੋ, ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜਨ!" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਵੀਰਸੇਨ, ਕਾਮਸੇਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਆਏ। ਵੀਰਸੇਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਲੱਖਾਂ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਜੰਗ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ!" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਮਿੱਠਾ ਵਾਦਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਤਿੰਨ ਪਹਿਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। "ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਫੌਜ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਫੌਜ; ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ,"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਸੰਪੰਨ ਹੋਇਆ।