ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮੁਕੁੰਦ, ਸੁਕੇਤੁ, ਰੁਹਿਲਾ ਅਤੇ ਗੁਹਿਲਾ—ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧੇ—ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੱਖ ‘ਚ ਹਜ਼ਾਰ ਛੋਟੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਸੌ ਰਾਜੇ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਚੋਵੀ ਲੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਹੋ ਗਈ। ਇੱਥੇ ਅਠਾਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜਿਸ ‘ਚ ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਲਸ਼ਕਰ ਮੁਕੰਮਲ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਦੀ ਮਹਾਂਜੰਗ ਵੱਲ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪਰਿਮਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਯੂਰਧਵਜ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਜਯੰਤਾ (ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ) ਅਤੇ ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੇ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮਯੂਰਧਵਜ ਨੇ ਆਪ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ‘ਚ ਭਾਰੀ ਟੱਕਰ ਹੋਈ। ਉਸ ਜੰਗ ‘ਚ ਇਕ ਰਥ ਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਹਾਥੀ ਸੀ; ਇਹ ਲੋਕ ਫੌਜ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਸਰਦਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੇ ਦਸ ਦਲਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਉੱਟਾਂ ਉੱਤੇ ਚਾਲੀ ਦੂਤ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਛੱਤੀ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸੁਣੋ। ਦਸ ਗੇਂਦਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦਸ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਵਾਚਾਂ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਨਿਗਰਾਨ ਹਨ। ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਸਿਪਾਹੀ ਸ਼ੂਦਰ ਹਨ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ। ਹਰ ਥਾਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਪਹਿਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਸਰਦਾਰ ਆਪਸ ‘ਚ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਪਹਿਰ ਭਰ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਭਗਦੱਤ ਨੇ ਬੜੀ ਉੱਤਮ ਜੰਗ ਕੀਤੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਲਹਾਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਆਪਣੀ ਮਨ-ਸ਼ਾਂਤਿ ਨਾਲ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਚਾਮੁੰਡਾ, ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ, ਭਗਦੱਤ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਜੰਗ ਕੀਤੀ। ਇੰਦੁਲਾ ਤੇ ਦੇਵਸਿੰਘ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਤੀਜੇ ਭਿਆਨਕ ਪਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।" ਫਿਰ ਪਰਿਮਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਦੋਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਰਥਾਂ ਅੱਗੇ ਰਥ ਤੇ ਯੁੱਧ-ਯੰਤਰਾਂ ਅੱਗੇ ਯੁੱਧ-ਯੰਤਰ ਸੀ। ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਦੋਹਾਂ ਯੋਧੇ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਧਨੁਸ਼ੀਆਂ ਟੁੱਟਣ ‘ਤੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ। ਇੰਦੁਲਾ ਨੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਧੁੰਧੁਕਾ ਨੂੰ ਵੀ। ਬਾਕੀ ਪੰਜ ਸੌ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਲਕਸ਼ਣ ਵੱਲ ਵਧੇ। ਜਦ ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਭਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਦਸ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਕੇ ਆਇਆ। ਪਰਿਮਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਜਾਦੂਈ ਕਵਚ ਨਾਲ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਭਵਾਨ ਵੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦੋਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਮਾਰੇ ਗਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਤੀਜੀ ਟੋਲੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਡਟੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ ਅੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਿਰ ਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ‘ਤੇ ਲੱਗੇ। ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਕਮਲ-ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਥੋਂ ਰਥ ‘ਤੇ ਖੜੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ, ਰਾਜਿਆਂ, ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੜੀ ਭਿਆਨਕਤਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਅਡੌਲਤਾ ਨਾਲ ਲੜਿਆ ਗਿਆ।