ਇਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਹ ਨਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਜੋ ਬੜੀ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ। ਵੀਰਸੇਨ, ਜੋ ਸੋਣੇ-ਚਾਂਦੀ ਦੀਆਂ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪੱਖ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅਹਲਾਦ ਵੀ ਲੱਖ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਦਰ ਵੰਸ਼ੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ। ਪਰਿਮਲ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਸੋਲਾਂ ਲੱਖ ਦੀ ਫੌਜ ਸੀ, ਯੁੱਧ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਲਹਰਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਗੇਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਲੱਖ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਅਭਿਨੰਦਨ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਖ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਨਾਗਵਰਮਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਸਮੇਤ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਪੂਰਨਮਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੱਖ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਗਜਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵੀ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਭਗਦੱਤ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਕੁਮਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ। ਬਲਵਾਹਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਦਸ ਗੋਪਾਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਯੁੱਧ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਗਾਈ। ਕਲਿੰਗ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਕੋਣ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਮੁਕੁੰਦ, ਸੁਕੇਤੁ, ਰੁਹਿਲਾ ਤੇ ਗੁਹਿਲਾ—ਇਹਨਾਂ ਹਰ ਇਕ ਕੋਲ ਦੱਸ-ਦੱਸ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜ ਸੀ—ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਰਾਜੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਸੌ ਰਾਜੇ ਦਿੱਲੀ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਚੋਵੀ ਲੱਖ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਯੁੱਧ ਅਠਾਰਾਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਚੱਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਕਰਕੇ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ—ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ—ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੇ ਮਯੂਰਧਵਜ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਜਯੰਤ (ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਾਲਾ ਸੀ) ਅਤੇ ਦੇਵਸਿੰਹ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਸੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਯੂਰਧਵਜ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਪੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ ਰਥ ਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਹਾਥੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਹੀ ਫੌਜ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਸੁਣੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਬਾਰੇ। ਦੱਸ ਪੈਦਲ ਫੌਜੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ 'ਪੈਦਲ ਅਧਿਕਾਰੀ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਹਾਥੀਆਂ ਦਾ ਮੁਖੀ 'ਹਾਥੀਪਤੀ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ। ਚਾਲੀ ਉਟਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਦੂਤ ਸਨ, ਅਤੇ ਛਤੀ ਪੈਦਲ ਫੌਜੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵੀ ਸੁਣੋ। ਦਸ ਗੇਂਦੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਦਸ ਖੁਰਾਕ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਨਿਗਰਾਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਰਿਆਂ ਲਈ ਸਨ। ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਸ਼ੂਦਰ ਸਿਪਾਹੀ ਸਨ, ਜੋ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਰਹਿੰਦੇ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਇਕ ਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਅਧਿਕਾਰੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਪਏ। ਪੂਰੇ ਪਹਿਰ ਭਰ, ਉਹ ਯੁੱਧ ਲਈ ਅੱਗੇ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਭਗਦੱਤ ਨੇ ਬੜੀ ਵਧੀਆ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਲਹਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਕੇ, ਆਪਣਾ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾਇਆ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲੈ ਕੇ, ਜਿੱਤ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਚਾਮੁੰਡਾ, ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਤੇ ਭਗਦੱਤ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਯੁੱਧ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇੰਦੂਲ ਤੇ ਦੇਵਸਿੰਹ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਜਦ ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਤੇਜ ਤੀਜੇ ਭਿਆਨਕ ਪਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹੈਂ।" ਫਿਰ ਪਰਿਮਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਹ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਰਥਾਂ ਨੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਯੰਤਰਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਯੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਟੱਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਹ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਯੋਧੇ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਉਤਰ ਆਏ, ਬਾਣ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਇੰਦੂਲਾ ਨੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਧੁੰਧੁਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਯੋਧੇ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਆਖਰਕਾਰ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।