ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਨ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਚਲਾਕੀ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਘੁੰਪ ਦਿੱਤਾ। ਤਾਰਕ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਸੂਰ੍ਯਵਰਮਾ ਨੇ ਬਰਛਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਨੇ ਚੌੜੇ ਫਲ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਭੀਮਾ ਅਤੇ ਵਰਧਨ ਦੇ ਸਿਰ ਵੀ ਧੜ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਤਾਰਕ, ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਵੀ ਢਹਿ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੇਲਾ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਝੂਲੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ। ਵੇਲਾ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਈ। ਯੁੱਧ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਸੁੰਦਰਿ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹੈ?” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੀ ਵੇਲਾ ਨੇ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਵੇਲਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ। ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਜੀਊਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੁਖ ਭੋਗ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਜਦੋਂ ਕਲਿਯੁਗ ਆਵੇਗਾ... ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹਰੀ ਨਗਰੀ ਚੜ੍ਹ।” ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਕਪਿਲਾ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਉੱਤਰੀ ਬਦਰੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ ਗਏ। ਫਿਰ ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਵੇਲਾ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਪ੍ਰਭੂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ।” ਤੂੰ ਉਥੇ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਰਹਿ, ਹਰ ਸ਼ੁਭ ਵਸਤੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਜਦ ਮੈਂ ਤਾਰਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲਵਾਂਗੀ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੇਲਾ, ਜੋ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸੀ, ਹਰੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਲੱਗੀ। ਇਸੀ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧੇ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਤਾਂ ਪਿਆਰਾ ਸਮਝਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਅਪਰੀਤ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ। ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਧੋਖੇਬਾਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਤਾਰਕ ਆਦਿ ਬਲਵਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਤੇ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, “ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲ।” ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰੋ ਪਏ। ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਖ਼ਤ ਪੱਤਰ ਲਿਖਿਆ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੜ੍ਹਵਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੀਂਦ ਉਡ ਗਈ। ਚੋਵੀ ਲੱਖ ਬਹਾਦਰ ਸੈਣਿਕਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਵੀ ਸੋਲਾਂ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਸਿਆਮੰਤਪੰਚਕ ਤੀਰਥ ਤੇ ਡੇਰੇ ਲਗਾ ਲਏ। ਸਾਰੇ ਬਲਵਾਨ ਕੌਰਵ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵਕਸੇਨਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਹਰ ਆਏ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਵੀ ਆਦਰਤ ਹੋਏ। ਉੱਥੇ ਦੁਸਹਾ, ਦੁਸ਼ਲਾ, ਜਲਸੰਹਾ, ਸਮਹਾ, ਸਹਾ, ਦੁਰਮਰਸ਼ਣ, ਦੁਸ਼ਕਰਨ, ਸੋਮਕੀਰਤੀ ਅਤੇ ਅਨੁਦਰ ਵੀ ਆਏ।