ਦੇਵਾਨੰਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਰਗਾ ਹੀ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੌਰਿਆਨੰਦ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਚਾ ਮਕਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ, ਕਲੀ ਨੇ ਹਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਬੌਧ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਵੀਹ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਸੁੱਧੋਦਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੱਠ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਮੂਹ ਲੋਕ ਬੌਧ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਰਬਤ ਧਰਮ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਪਾਪੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਚੰਦਰਗੁਪਤ, ਜੋ ਸੁੱਧੋਦਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਚੰਦਰਗੁਪਤ ਨੇ ਵੀ ਸੱਠ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਿੰਦੁਸਾਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕਾਨਕੁਭਜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਦ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਾਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਤ੍ਰਿਵੇਦੀ, ਸ਼ੁਕਲ ਅਤੇ ਅਥਰਵਾ—ਇਹ ਸਭ ਰਾਖੀਦਾਰ ਬਣੇ। ਆਸ਼ੋਕ ਨੇ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬੌਧਧਰਮੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਪ੍ਰਮਾਰ ਨੇ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਖੇਤਰ ਰਾਜਿਆ। ਕਲਿੰਜਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਬਣੀ, ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਬੌਧਧਰਮੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਅਜਮੇਰਪੁਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ, ਜੋ ਵਿਵਸਥਾ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਵੀ ਉਲੇਖ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਲ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਅਨਰਟ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ। ਜੋ ਅੱਗ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਸਤਕਾਰਯੋਗ ਤੇ ਰਾਜਸਿੰਘਾਸਨ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਮੰਨੇ ਗਏ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ: “ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਜਾਓ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।” ਜਦੋਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਸੂਤ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਪ੍ਰਮਾਰ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਛੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਜੋ ਦੇਵਾਪੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਰਗਾ ਹੀ ਮਕਾਮ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਗੰਧਰਵਸੈਨ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਅਤੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੰਖ ਨੇ ਉਹ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਗੰਧਰਵਸੈਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਮੋਲਕ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ, ਸ਼ੰਖ ਬਜਣ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਚੱਲੀ, ਜੋ ਹਰ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵੀਹ ਕਰਮ-ਯੋਗ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਾਧੇ ਲਈ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਬਣਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਅੰਬਾਵਤੀ ਨਗਰੀ, ਜੋ ਧਨ-ਧਾਨ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਥੇ ਗਿਆ। ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਉਹ ਅਹੁਦਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਪੂਰਨ ਹਾਲ ਬਣਵਾਇਆ। ਉਹ ਹਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਰਖ਼ਤਾਂ, ਬੇਲੀਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਦੇਵਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਵੇਤਾਲ ਸੀ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।