ਜੈਸ਼ਠ ਦੇ ਅੰਧੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਆਈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਿਗਲ ਲਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਕੋਲ ਆਏ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਲੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੈਤ ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਇਹ ਦੈਤ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਰੀਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾ ਆਉਣ। ਜਦ ਬਲੀ ਨੇ ਇਹ ਕਠੋਰ ਤੇ ਅਪਰੀਤ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਨਿਡਰ ਬੋਲ ਕਹੇ, "ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਕੇ, ਜੋ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ, ਹੇ ਸਰ!" ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ ਸਹੋਦਾ ਨੀਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਦਿੱਤੇ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਸ੍ਰੀਦਾ ਨੇ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਰਾਜ-ਖਜਾਨਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਖਜਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਮੰਕਣਾ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਕਿੰਨਰੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ। ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਇਕੱਤੀਵਾਂ ਸਾਲ ਆਉਣ ਤੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤ੍ਰ ਸੈੱਟ ਕਰਕੇ ਅੱਧੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧੇ ਡਰ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਚੌਂਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ, "ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਜਿੱਤਾਂ?" ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੇ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਚਾਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ, ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਸਮੇਤ, ਇੱਕਠੇ ਹੋਏ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਾਘ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਆਈ। ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਵੈਰੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਵੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਤੀਰ ਵੈਰੀ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ, ਸੂਰਿਆਵਰਮਾ ਨੇ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਨੇ ਚੌੜੀ ਧਾਰੇ ਵਾਲਾ ਤੀਰ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮਾਰਿਆ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਭੀਮਾ ਅਤੇ ਵਰਧਨ ਦੇ ਸਿਰ ਵੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਤਾਰਕਾ, ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਅਤੇ ਚਾਮੁੰਡਾ ਵੀ। ਜਦ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੇਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ। ਵੇਲਾ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨ, ਅੰਬ੍ਰਿਤ-ਵਾਂਗ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਈ। "ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੇਲਾ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਲ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। "ਮੈਂ ਵੇਲਾ ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੀਵ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੁਖ ਭੋਗ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਦ ਕਲੀ ਯੁਗ ਆਵੇ..." "ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਨਗਰੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹ..." ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਕਪਿਲਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵੱਲ ਚਲੇ। ਆਪਣੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਉੱਤਰ ਬਦਰੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਗਏ। ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਅੱਠਵੀਂ ਨੂੰ, ਵੇਲਾ ਨੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਾਂ, ਉਹ ਕਰੋ।