ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੇ ਤਲਵਾਰਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਰਾਜਾ—ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ—ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਵਸੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਭੇਜਿਆ। ਭੀਮ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਸਹੋਦਾ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮਹਾਂ ਦੈਤ੍ਯ ਬਲੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, "ਤੁਸੀਂ, ਮਲੇਛ ਰਾਜਾ, ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਜੈਸ਼ਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਧਕਾਰੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਆਈ, ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ-ਦੁਬਾਰਾ ਮਾਰ ਕੇ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਮਹਾਨ ਦੈਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਬਲੀ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਬਲੀ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਦੈਤ੍ਯ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਰੀਆਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾ ਆਉਣ।" ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰੀਤੀਕਰ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰਭੈ ਵਚਨ ਬੋਲੇ, "ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ, ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਹੋਦਾ ਨੀਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰੀਦਾ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸਨੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਜਕੋਸ਼ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭਰ ਗਿਆ। ਮੰਕਣ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕਿੰਨਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਥਾ, ਹੇ ਮੂਨਿਵਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ। ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬਹਾਦੁਰ ਸੀ, ਇਕ ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਇਕੱਤੀਵਾਂ ਸਾਲ ਆਇਆ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਚਲਾਇਆ ਅਤੇ ਅੱਧੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧੇ ਡਰ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਪਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਚਾਰੇ ਪਾਸੋਂ ਡਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਮੇਰੀ ਜਿੱਤ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ?" ਤੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ। ਤਦ, ਚਮੁੰਡਾ ਨੇ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਚਾਰ ਬਹਾਦੁਰ ਪੁੱਤਰ, ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਵਰਤ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਾਰਕਾ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ, ਸੂਰ੍ਯਵਰਮਾ ਨੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਨੇ ਚੌੜੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਵੱਜਾਇਆ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਭੀਮ ਅਤੇ ਵਰਧਨ ਦੇ ਸਿਰ ਵੀ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਤਾਰਕਾ, ਧੁੰਧੁਕਾਰਾ ਅਤੇ ਚਮੁੰਡਾ—all ਮਾਰੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਡਰ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੇਲਾ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਝੂਲੇ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵੇਲਾ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਈ।