ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਨਾਗਨਾਇਕ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪੁੰਡਰੀਕ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਹੱਸ ਪਈ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, "ਸਾਡੇ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ, ਨਾਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਜਾ ਜਾਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਿੱਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪੁੰਡਰੀਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਂਤ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਾਗ-ਆਭੂਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਆਹਲਾਦਾ, ਜੋ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਘੋੜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੋੜਸਵਾਰੀ ਦਾ ਵਿਦਿਆ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਲੌਟ ਗਏ। ਸੂਤ ਜੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਉੱਤਮ ਦੈਵੀ ਚਿਕਿਤਸਕਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸੂਰ્યਵਰਮਨ ਨੇ ਨਵ-ਵਿਵਾਹਿਤ ਪਤਨੀ ਲਈ। ਕਰਬੁਰਾ ਨਾਮਕ, ਜੋ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਜਾਦੂਗਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਦ੍ਰਕੇਸ਼ਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਇਸ ਘੜੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਜਾਣ ਕੇ ਮਾਊਂਟ ਸਹਿਆਦ੍ਰੀ ਤੇ ਕਰਬੁਰਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਭਗਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਪਹਿਲਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਸੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਰਬੁਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਤਮ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ, ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਮੈਂ ਸੋਹਣੀ ਪ੍ਰੇਮੀਕਾ ਨਹੀਂ ਲੈ ਕੇ, ਕਈ ਦਿਨ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਅੱਜ, ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਕਾਂਤਿਮਤੀ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਆ ਗਈ ਹੈ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, ਥਰੈਸ਼ੋਲਡ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਤੱਕ ਵਸੁਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਭੀਮਾ, ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਸਾਹੋਦਾ ਸਮੇਤ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਲੀ, ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਪੁੱਜਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਲਿਖ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, "ਤੂੰ, ਮਲੇਛਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਧਿਆਰੀ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਆਈ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੈਨਾ ਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਆਦਿ ਮਹਾਨ ਦੇਵਤੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬਲੀ ਦੈਤਿਆ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਏ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੈਤਿਆ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਬਲੀ ਆਪ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਇਹ ਦੈਤਿਆ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਰਯਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਾ ਆਉਣ।" ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਪਰੀਤ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਲੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ... ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰਭਉ ਬਚਨ ਬੋਲੇ, "ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਕੇ, ਜੋ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ, ਹੇ ਸਰਦਾਰ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਹੋਦਾ ਨੀਲਾ ਦੇ ਨਾਲ... ਫਿਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।