ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਘਣੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਅਹਲਾਦ ਪੰਜਾਹ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਆਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਐਸੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੈਅ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਘੋੜੇ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸਵੈਮ ਹਰਿ ਦੇ ਘੋੜੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਘੋੜਾ ਗਾਯਤ੍ਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਹਰਿਨੀ ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ ਸੀ। ਅਹਲਾਦ ਕਰਾਲਾ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਬਿੰਦੁਲਸਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਰਿ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਏ, ਉਸਦੇ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਤਿੰਨ ਬੇਟੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹੇ ਗਏ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਅਹਲਾਦ ਧਰਤੀ ਦੀ ਉੱਤਮ ਜਗ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ, ਸੁਭਾਗੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਪੁੰਡਰੀਕ, ਸੁੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਪੁੰਡਰੀਕ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।" ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ ਜਾਗ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਜ਼ਹਿਰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਮਈ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਪੁੰਡਰੀਕ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਅਹਲਾਦ, ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਥੋਂ ਤੁਰ ਗਿਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਘੋੜਾ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਵਾਪਸ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਉੱਤਮ ਦਿਵ੍ਯ ਚਿਕਿਤਸਕਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਵਾਲੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੂਰ੍ਯਵਰਮਣ ਨੇ ਨਵ-ਵਿਆਹਤਾ ਪਤਨੀ ਲਈ। ਕਰਬੁਰਾ ਨਾਮ ਦਾ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਜਾਦੂਗਰ ਸੀ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਮਦ੍ਰਕੇਸ਼ਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਧੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਸਹਿਆਦ੍ਰੀ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਕਰਬੁਰਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਿਅ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ; ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੁਰਾ ਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਪ੍ਰਿਅ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਪਿਆਰੀ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਕੇ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ; ਮੈਂ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਪ੍ਰਿਅ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਕਈ ਦਿਨ ਰਹਿਆ।" "ਅੱਜ, ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਕਾਂਤਿਮਤੀ ਨਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਤ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਫਿਰ, ਓਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੰਜ ਸਾਲ ਵਾਸੂਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਭੀਮਾ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਸਹੋਦਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਸ਼ਾਚਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਬਲੀ ਮਹਾਨ ਦੈਤ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਧਾਮ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੱਤ੍ਰ ਲਿਖ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। "ਤੁਸੀਂ, ਮਲੇਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਵਿਦ੍ਯੁਨਮਾਲਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਕੁਰੁਕਸ਼ੇਤਰ ਆ ਗਿਆ।