ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਉਂ ਆਖਿਆ, "ਇੱਕ ਗੰਧਰਵ Sukala ਨਾਂ ਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਂ Śubhānana ਸੀ।" ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪੂਰਨਿਮਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ Sukala, ਜੋ ਕਿ Citraratha ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਉਂਦਾ ਸੀ। "ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ Sukala ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। Vaisakh ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਨਮ ਰਾਤ ਨੂੰ, Sukala, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਆਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਨਾਇਕ ਵੀ ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਪਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਡਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਭ ਵਿਆਪਕ Śivā ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ Krishna ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ Sukala ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਸਾਰੇ ਡਰ ਗਏ, ਉਹ ਰਾਮ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ Śivā ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ Śivā ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ। ਜਦ ਗੰਧਰਵ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ Krishna ਵੰਸ਼ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਲਿਆ। ਜਦ Krishna ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੋਲਾਂਵਾਂ ਸਾਲ ਆਇਆ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ Nāgavatī ਸੀ, ਜੋ Takṣaka ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਧੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਦਸ ਧੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਕ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਧੀ Śubhānana ਸੀ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਸਮਰੱਥ ਸੀ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਚਿਤ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਸਪਾਂ ਵਾਲਾ ਗਹਣਾ ਦੇਵੋ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, Nāgavarma ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, Ahlada ਪੰਜਾਹ ਵੱਲਮੰਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ। ਉਹ ਘੋੜੀਆਂ, ਜੋ ਜੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੌ ਯੋਜਨ ਜਾਂ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ, ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਘੋੜੇ ਚੰਦ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਵੀ ਉੱਥੇ ਸਨ। Gayatra ਨਾਂ ਦਾ ਘੋੜਾ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ Harini ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਚੰਦ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਈ। Ahlada, Karala ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ Bindulastha, ਜੋ Hari ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਥੇ ਆਏ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਗਏ, ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਗਏ। "ਮੇਰੇ ਤਿੰਨ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਲਮੰਡੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਹਨ," ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, Ahlada ਧਰਤੀ ਦੀ ਉੱਤਮ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। "ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਸੁਭ ਮੁਖ ਵਾਲਾ Puṇḍarīka, ਅਜੇ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਹੈ," ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨਾਇਕਣ ਆਖਦੀ ਹੈ, "Puṇḍarīka ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਦੀ, "ਸਾਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।" ਫਿਰ ਨਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਾ ਜਾਗ ਪਿਆ। ਉਹ ਚਮਕਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। Puṇḍarīka, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਨਾਗ ਗਹਣਿਆਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। Ahlada, ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮੁਦਰਾਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲੋਂ ਲਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਫ਼ੌਰਨ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਘੋੜੇ, ਜੋ ਘੋੜਾ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ। Sūta ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਉਤਮ ਦਿਵ੍ਯ ਵੈਦਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਸ ਪੁੱਤਰ ਹੋਏ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।