ਉੱਤਰੀ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਕੈਕਯਾ ਦੇਸ਼ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਮਦਰਾ ਦੀ ਧਰਤੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਗਧ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਬਲਭਦਰ ਜੀ, ਜੋ ਤਿਆਗ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ, ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਸੌ ਸਾਲ ਚੱਲਿਆ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕਾਕਵਰਮਾ ਨੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਕਾਕਵਰਮਾ ਦਾ ਰਾਜ ਅੱਸੀ ਸਾਲ ਚੱਲਿਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਖੇਤਰੌਜਾ ਰਾਜੇ ਬਣੇ। ਖੇਤਰੌਜਾ ਨੇ ਨੱਬੇ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਜਾਤਰਿਪੁ ਰਾਜੇ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਨੱਬੇ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਨਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਦਯਾਸ਼ਵ ਰਾਜੇ ਬਣੇ। ਉਦਯਾਸ਼ਵ ਦਾ ਰਾਜ ਵੀ ਨੱਬੇ ਸਾਲ ਚੱਲਿਆ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਨੰਦ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਨੰਦ ਤੋਂ ਪ੍ਰਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਸ ਸਾਲ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਸਮਾਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੀਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵਾਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਾਣ ਪਾਇਆ। ਫਿਰ ਮੌਰਿਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਵਰਗਾ ਦਰਜਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕਲੀ ਨੇ ਹਰੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ। ਹਰੀ ਨੇ ਬੌਧ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰ ਕੇ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧੋਦਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਬਣੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਠ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਸਮੇਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਬੌਧ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਰਬਜਨਕ ਧਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪਾਪੀ ਆਚਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਸ਼ੁੱਧੋਦਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚੰਦਰਗੁਪਤ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਚੰਦਰਗੁਪਤ ਨੇ ਵੀ ਸੱਠ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਿੰਦੁਸਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਾਰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਉਤਪੰਨ ਕੀਤੇ। ਤ੍ਰਿਵੇਦੀ, ਸ਼ੁਕਲ ਅਤੇ ਅਥਰਵਾ ਰਾਜ ਦੇ ਰਖਵੇਲੇ ਬਣੇ। ਫਿਰ ਅਸ਼ੋਕ ਰਾਜੇ ਬਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬੌਧਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਵੰਤੀ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਰ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਬੇ ਖੇਤਰ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਕਲਿੰਜਰ ਨਾਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਨਗਰੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਲਾਪ ਦਾ ਸਥਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਬੌਧਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਅਜਮੇਰਪੁਰ ਨਗਰੀ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਵਸਥਾ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸ਼ੁਕਲ ਅਨਾਰਤਾ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਅੱਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਜਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਯੋਗ ਨੀਂਦ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਸੁਤ ਨੇ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਆਖੀਆਂ। ਪ੍ਰਮਾਰ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਛੇ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਾਪੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮਾਣ ਵਾਲਾ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਗੰਧਰਵਸੇਨ ਰਾਜੇ ਬਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੰਜਾਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਸ਼ੰਖ ਨੇ ਉਹ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਤੀਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਗੰਧਰਵਸੇਨ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਕੀਮਤੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜੇ, ਸ਼ੰਖ ਬਜੇ, ਤੇ ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਵੱਗੀ, ਜੋ ਹਰ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਵੀਹ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਕਰਮਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।