ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਆਇਆ, ਰਾਜਾ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ 'ਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਾਤਾਂ 'ਚ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ-ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਵਿਅਪਕ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਸਬ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ। ਫਿਰ, ਜਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਮਲਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੀ, ਨੂੰ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਸਮਝਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਮਲਨਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਸੀ ਦਾ ਨਾਮ ਵੇਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਹੈ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਹੈ ਤੇ ਕਾਲੀ ਸੁਰਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ-ਹਿਰਦੇ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚੋ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਜਲਦੀ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲੈਣਗੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਣੀ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਮੋਹ ਨਾਲ ਭਟਕ ਗਈ ਸੀ, ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅੱਗੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਚਲਾਕ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਨਸ਼ਟਿ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਲਨਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿਆਂਗੀ।" ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਰਾਤ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਨੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਹਰਿਨਗਰ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਤੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ 'ਚ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸੱਤ ਸੁੰਦਰ ਮੁੱਖ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਦੇਖੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤਿੰਨ ਔਰਤਾਂ ਵਿਧਵਾ ਸਨ, ਤੇ ਚਾਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਸਨ। "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ: ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਗਵਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।" "ਉਹਨੂੰ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਬਣਨ ਦਿਓ; ਸਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ!" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਉੱਚੀ ਜਾਤ ਦੀ ਤੇ ਪਤੀ-ਵਰਤ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਨੀਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੋਰ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲ ਰਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਦੇਵਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੀਤਾ ਨੇ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਔਰਤ 'ਵਫਾਦਾਰ' ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ; ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਚਿਤਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਧਯਮ ਗੁਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਵਿਧਵਾ ਜੋ ਪਤੀ-ਵਰਤ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਖ ਭੋਗੋ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਜਾਓ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਲਨਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਡੇ ਪਤੀ ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੇ ਮਾਰੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ।" "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਇਹ ਮੈਂ ਸੱਚ, ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆਏ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿਚ ਰੋਏ: "ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿਆਂਗੀ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। "ਜੋ ਹੋਰ ਦੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਭੋਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।