ਦੋ ਸੈਨਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਦਮਿਨੀ ਦੇ ਆਸਰੇ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਪਦਮਿਨੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਗੁਮ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ ਚਿੱਠੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਫੌਜ ਦੇ ਨੇਤਾ, ਯੁੱਧ ਛੱਡ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਆਸਰੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਲੜਨ ਲੱਗਾ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਂਧ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਚਿੰਨ੍ਹ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ੍ਰ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਯਚੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਸੀ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਘਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਚੰਗੇ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਭ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਘਰ ਆਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ। ਪृथਵੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਰਗਾ ਇੱਕ ਆਏ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਆਏ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮਹਾਂਵੀਰਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਡਰ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਜਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਜਨਮ ਲਿਆ। ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮਲਾਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਵਿਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਸਮਝਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਮਲਾਨਾ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਸੀ ਦਾ ਨਾਮ ਵੇਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਸੁੰਦਰ ਹੈ।" "ਉਹ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸੁਣਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਕਰੋ।" "ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਜਲਦੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਪਤਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਣੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਿਆ, ਅਤੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ। ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਚਲਾਕ, ਮੇਰੀ ਨਾਸ਼ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਲਾਨਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖੀ: "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੀ।" ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਚੁੱਕੀ, ਉਸ ਰਾਤ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲਾ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਨ ਕੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਹਰੀਨਗਰਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਸੱਤ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਔਰਤਾਂ ਵਿਧਵਾ ਸਨ, ਤੇ ਚਾਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ। "ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਗੁਆ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹਾਂ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਸਹ-ਪਤਨੀ ਹੋਣ ਦੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਹੇ ਮਨੋਹਰ!" ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਆਨੰਦਿਤ ਹੋਇਆ। ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ, ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਅਤੇ ਪਤੀ-ਵ੍ਰਤਾ ਸਨ। ਪਰ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਨੀਚ ਹਨ, ਹੋਰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੁਖ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਦੇਵਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਸੀਤਾ ਨੇ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸਤਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ 'ਪਤੀ-ਵ੍ਰਤਾ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਤ੍ਰੇਤਾ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਤੀ ਦੀ ਚਿਤਾ 'ਚ ਸਮਾ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਧਯਮ ਗੁਣ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਵਿਧਵਾ ਜੋ ਪਤੀ-ਵ੍ਰਤਾ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।