ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਹਿਣੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਲਕਸ਼ਣਾ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੀ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਉਸ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਘਰ ਵੱਲ ਦਿਖਾਇਆ। ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੱਚ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਕਮਾਪਾਲਾ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ ਪਰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਬੋਲੇ—"ਮੇਰੀ ਧੀ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਣੀਆਂ ਹਨ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਆਪਣੇ ਸੈਨਾ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ। "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਪਦਮੀ ਦੇ ਚਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।" "ਹਾਏ! ਹੇ ਰਤਨਭਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਭਗਤ, ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇ ਦਾਤਾ!"—ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਵੈਸ਼ਣਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸੀ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਸਵਰਨਵਤੀ, ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਕ ਸੋਭਾ ਨਾਲ, ਉੱਥੇ ਆਈ। ਸੋਭਾ, ਜੋ ਮਲੇਛਾਂ ਦੀ ਜਾਦੂਗਰੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਵਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ। ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਸੁਣੋ।" "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਰਾਜਸੀ ਜੋੜਾ ਕਿਸ ਨੇ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਲੈ ਗਿਆ—ਇਹ ਦੱਸੋ।" ਆਹਲਾਦ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਵੀਰਵਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਤਾਲਨਾ ਨਾਮਕ ਦੇਵਤਾ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸੋਭਨਾ, ਜੋ ਨਚਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਤਪਸਵੀ ਬਣਾਕੇ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਈ। ਆਹਲਾਦ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਇੰਦੁਲਾ ਕਰਾਲਾ ਉੱਤੇ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਬਿੰਦੁਲਾ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਚਾਇਆ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਾਦੂਈ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਜੋਜਨ ਲੰਬੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਣੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਰਹੇ, ਪਰ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਫੇਰ, ਸੋਭਨਾ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਯੂਰ ਨਗਰੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਇਨਨਗਢਾ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਗਈ। ਉਹ ਬਹਿਲਿਕਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਬਹਿਲਿਕਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਨਚਣ ਵਾਲੀ ਗਾਇਨ ਤੇ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ ਨਿਕਲ ਆਇਆ। "ਮੈਨੂੰ ਕਾਲਾਗਨੀ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਗੜ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ," ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੋਭਾ ਆਪ ਹੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ। ਫੇਰ ਸਵਰਨਵਤੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹਰ ਗੱਲ ਡੀਤਾ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਸੁਵਰਨਾਂਗੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਤੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਰਾਤ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪਹਿਰ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜਗਦੰਬਿਕਾ ਕੋਲ ਗਈ। ਪਦਮੀਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਔਰਤ ਮਣੀਦੇਵ ਦੀ ਪ੍ਰਿਯ ਸੀ। ਮਣੀਦੇਵ ਕੁਬੇਰ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪਦਮੀਨੀ, ਉਮਾ ਦੇ ਪਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਗਈ। ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ—"ਤੂੰ ਨਕੁਲ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇਂਗੀ; ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੁੜ ਕੈਲਾਸ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇਂਗੀ।" "ਸ਼ਾਰਦਾ, ਰਾਜ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ, ਮਹਾਵਤੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗੀ।" ਉਸ ਵਲੋਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। "ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਵਰਨਵਤੀ, ਤੂੰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਆਸ਼ਰਮ ਕੈਲਾਸ ਜਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਵਰਨਵਤੀ ਪਦਮੀਨੀ ਕੋਲ ਗਈ। ਫਿਰ ਕਮਾਪਾਲਾ ਦੇ ਘਰ ਆ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਜਦ ਪਦਮੀਨੀ ਉਥੋਂ ਚਲੀ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਇੱਕ ਸ਼ੁਭ ਲਿਖਤ ਮਿਲੀ। ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਇਕ ਲੱਖ ਵੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ। ਤਾਕਤਵਰ ਕਮਾਪਾਲਾ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਦੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਨਿਕਲਿਆ।