ਇਹ ਵਾਕਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ: ਉਥੇ ਹੋਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਫ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਕਾਮਾਪਾਲਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਭੇਜਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪਦਮਾਕਰਾ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਦਾ ਸਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਲਕਸ਼ਣਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਣਾ ਅਤੇ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਾ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਤਾਕਤਵਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਫਿਰ ਉੱਠ ਕੇ ਪਦਮਾਕਰਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰਾਜਸੀ ਛਤਰੀ, ਜੋ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਇੱਕ ਲਾਲਚੀ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਸੌ ਬਹਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਛੁਪਾ ਲਈ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਕੰਵਲ-ਮੁਖੀ ਔਰਤ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਰੋਣਾ ਰੋਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦੀ ਅਤੇ ਸਭ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਮੰਤਰ ਹ੍ਰੀṃ ਫਟ ਘੇਘੇ ਜਪੋ।" ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਣਾ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਨੇ ਉਹ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ। ਤਾਲਨਾ, ਦੋ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਲਯਕੁਬਜਾ ਵੱਲ ਚਲਿਆ; ਕਾਰਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਧਾਨਯਪਾਲਾ ਨੇ ਪਿਤਲ ਦਾ ਪਾਤਰ ਚੁਕਿਆ, ਅਤੇ ਤਾਲਨਾ ਨੇ ਵੀਣਾ ਚੁਕੀ। ਉਹ ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰਿਮਲਾ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ। ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾ ਲੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚਲੇ; ਉਹ ਬਹਾਦਰ, ਤਾਲਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਿੰਦੁਗਢਾ ਚਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਡੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਮੰਗਲਮਈ ਨਾਚ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਰਚਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਥੇ ਆਈਆਂ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਤੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਅਚੰਭਿਤ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਧਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕੰਵਲ-ਮੁਖੀ ਔਰਤ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ: "ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਲਕਸ਼ਣਾ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ; ਮੈਂ ਔਰਤ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਯੋਗੀ ਹੋ—ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਕਿਵੇਂ ਸੁਲਝੇਗਾ?" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ, ਰਾਜਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਗਿਆ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ਾ ਨੇ ਨਾਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੇ ਖੇਡ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ: "ਆਪਣਾ ਸਵੈ ਰੂਪ ਜਲਦੀ ਦਿਖਾਓ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ!" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਖੇਡ ਦੁਆਰਾ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੋਗੀ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲੜੀਬੰਦ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਅਹਲਾਦਾ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਐਸਾ ਕੀਤਾ। ਤਾਲਨਾ, ਜੋ ਸੱਤ ਲੱਖ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦਿੱਲੀ ਆ ਗਿਆ; ਸਭ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਮੰਤਰੀ ਚੰਦਰਭੱਟਾ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ: "ਸੁਣੋ, ਸਵਾਮੀ!" ਉਥੇ, ਉਦਯਾ, ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਹਮਨ ਵੱਲ ਗਿਆ। "ਅੱਜ, ਅਗਨੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਫਿਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਮੈਂ ਗੁਪਤ ਖੇਡ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਰਾਜੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਯੋਗ ਨਿਦਰਾ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਆਖਿਆ। "ਪਦਮਾਕਰਾ, ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾਓ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਜਲਦੀ ਦੇ ਦਿਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਗਨੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬਲਵਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਦਮਤਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਸੀ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। "ਰਾਜਾ, ਪਦਮਿਨੀ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ।" ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ, ਸਰਵੋਤਮ ਲੁਕਣ ਦਾ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਹੇਠ ਬਲਵਾਨ ਆ ਗਏ।