ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਹਿੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਹੁਣ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਗਤ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਟੁੱਟ ਰਿਹਾ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।” ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮਹਿੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਦਿਵ੍ਯ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਜਯੰਤ ਦੀ ਜਿੱਤ ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੰਦੁਲਾ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਦਾ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਗਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਵੀ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਈ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਥਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਸੁਣੋ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੋਨਾ ਬਰਾਬਰ-ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਅੱਠ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਰਵਾਨਗੀ ਕਰਵਾਈ ਗਈ। ਕਾਮਾਪਾਲ ਨੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਲਕਸ਼ਣ ਅਤੇ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਕਾ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। ਹੇ ਜਯਚੰਦਰ, ਨਸੀਬ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਲਈ, ਲਕਸ਼ਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀਰੋ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਪ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਹਾਂਰਾਜ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਹੋਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਸਾਫ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਕਾਮਾਪਾਲ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਪਦਮਾਕਰ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਸਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਲਕਸ਼ਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਣ ਅਤੇ ਨਕੁਲਾਂਸ਼ਾ ਨੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮੂੜ੍ਹਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਪੰਜ ਸੌ ਬਲਵਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪਦਮਾਕਰ ਵੱਲ ਚਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜਸੀ ਛਤਰੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸੀ, ਆ ਗਈ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਲਾਲਚੀ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸੌ ਵੀਰ ਮਾਰੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਲੁਕਾਈ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਮਲ-ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮੰਗਲਦਾਇਨੀ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ‘ਹ੍ਰੀਂ ਫਟ ਘੇਘੇ’ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰ।” ਇਹ ਸਮਝ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਉਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪਿਆ। ਤਾਲਨ, ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਨਯਕੁਭਜਾ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਕਾਰਨ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਏ। ਧਾਨਯਪਾਲ ਨੇ ਪਿਤਲ ਦਾ ਘੜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤਾਲਨ ਵਜਾਉਣ ਲਈ ਵੀਣਾ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ। ਉਹ ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਰਿਮਲ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿਚ ਮੋਤੀ ਦੀ ਮਾਲਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤਾਲਨ ਆਦਿਕ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ਾ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਬੀਰ ਤਾਲਨ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਬਿੰਦੁਗੜ੍ਹ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਮੰਡੀ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵੱਡਾ ਨੱਚ ਦਾ ਮੰਗਲ-ਮਹੋਤਸਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੇਤੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉੱਥੇ ਆਈਆਂ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਗਾਇਕੀ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਧਨ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਕਮਲ-ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਗਲ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਖਦੀ ਹੈ, “ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਲਕਸ਼ਣ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸਤਰੀ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਯੋਗੀ ਹੋ—ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਕਿਵੇਂ ਸੁਲਝੇਗਾ?” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ, ਰਾਜ-ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ਾ ਨਚਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਹਾਂਰਾਜ ਉਸ ਦੇ ਖੇਡ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਸ ਕੇ ਆਖਦਾ, “ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ! ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਜਲਦੀ ਵਿਖਾ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਲੀਲਾ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਯੋਗੀ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਹਿਲਾਦ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਉਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤਾਲਨ, ਜੋ ਸੱਤ ਲੱਖ ਹਨ, ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦਿੱਲੀ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਰਮਿਆਨ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੰਤਰੀ ਚੰਦ੍ਰਭੱਟ, ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।