ਮਹਾਮਦ ਨੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਸਮਝ ਲਿਆ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਬਾਘ, ਸੇਰ, ਸੂਰ, ਬਾਂਦਰ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਕਟਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਉਤਪਾਤ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੁਵਰਨਵਤੀ, ਜੋ ਕਾਮਾਕ्षੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਉੱਦਮ ਨਾਲ ਗਰੁੜਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਂ ਸ਼ਰਭਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਡਰ ਦੇ ਚੀਕੇ ਉਠੇ ਅਤੇ ਫੌਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗੀ, ਤਾਂ ਸਾਹੁਰਾ ਆਪਣੇ ਨਚਣ ਵਾਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ ਚੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਯੁੱਧ ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕਿੱਥੇ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਰਾ ਵੇਰਵਾ ਦੱਸੋ। ਜਦੋਂ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਆਈ, ਤਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਥੇ ਖੇਡਾਂ ਰਚਾਈਆਂ। ਮੰਜੁਘੋਸ਼ਾ, ਜੋ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ੁਕ ਦੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਗੀਤ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਾਗ ਰਚੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵਾਸਨਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ। ਫਿਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਸਤੁਤੀ ਰਚੀ। ਉਹ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੰਜੁਘੋਸ਼ਾ ਨੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਬੋਲੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲ ਕੇ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮੁਨੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁਵਰਨਦੇਵ ਦੀ ਧੀ ਵਿਆਹ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਉਤਮ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਨੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਹਨ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਹ ਸਭ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਹਿਮਤੁੰਗ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਇਕ ਹੋਰ ਮੰਗਲਮਈ ਕਥਾ ਸੁਣ। ਨੇਤ੍ਰਪਾਲਾ ਨਗਰੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਥੇ ਬੌੱਧਸਿੰਘ ਨਾਮਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਸੱਤ ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੱਤ ਦਿਨ ਰਾਤ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਚੱਲੀ। ਇਸ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬੌੱਧਸਿੰਘ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਲੱਗਾ। ਸਾਰੇ ਬੌੱਧ ਲੋਕ, ਜੋ ਮਾਇਆਵਾਦੀ ਸਨ, ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਆਦਰ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਨੇਤ੍ਰਪਾਲ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਇੰਦਰੁਲਾ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ, ਅਤੇ ਮੰਡਲੀਕਾ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸੀ। ਤਾਲਨਾ ਵੀ ਸ਼ੇਰਨੀ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ। ਲੱਲਸਿੰਘ, ਜੋ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ। ਫਿਰ ਨੇਤ੍ਰਸਿੰਘ, ਸੱਤ ਲੱਖ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਹ ਬੌੱਧ ਲੋਕ ਡਰ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਧਰਤੀ ਛੱਡ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹ ਹੂਹਾਨਦਾ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੇ ਸ਼ਿਆਮਾ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਅਤੇ ਇਕ ਲੱਖ ਪਾਠਕ ਵੀ ਸਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਂਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਦੇਵ ਵੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਨਾਲ ਆਏ। ਮੰਡਲੀਕਾ ਅਤੇ ਇੰਦਰੁਲਾ ਵੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਆਏ। ਜਨਨਾਯਕਾ ਵੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਬੌੱਧਾਂ ਅਤੇ ਆਰਯਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਲੱਖ ਬੌੱਧ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਅਤੇ ਆਰਯ ਦੇਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਦੋ ਲੱਖ ਯੋਧੇ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ।