ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਛੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜਸੀਕ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਰਤਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਹੈ। ਅੱਗੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆੰਗਿਰਸ ਨੇ ਆਗ્નੇਯ ਪੁਰਾਣ ਰਚਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਭਵਿੱਖ ਪੁਰਾਣ ਲੋਕ-ਕਲਿਆਣ ਲਈ ਬਣਾਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਛੇ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਤਾਮਸੀਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਕਲਿਯੁਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਕ੍ਰਮ ਨਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਅੱਠਾਰਾਂ ਉਪਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਊਆਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਵਸਤੂਆਂ ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਮੰਗਤੀ ਔਰਤ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਦੈਤਯ ਸੇਵਕ ਦੀ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਸੁਵਰਣਵਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸ਼ੋਭਾ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਉਸ ਦੇ ਵੰਞੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲ ਪਈ। ਉਹ ਵੈਸ਼ਿਆ, ਪਛਤਾਵੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਣੇ ਲੁਕਾ ਕੇ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਬਹਲਿਕ ਦੇਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਲਪ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਨੈਤ੍ਰ ਸਿੰਘ ਤੋਂ ਜਨਮੀ। ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਾ, ਜਾ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ।" ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਗੋਲੀ ਮੈਂ ਤੈਅ ਕਰ ਲਈ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲੈ।" ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਕਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਅਸਫਲ ਰਹੀ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਨਿਡਰਤਾ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰਾ ਇਕ ਭਰਾ ਹੈ ਸਾਹਾਰੋ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ, ਅਸਰਾ ਲੈਣ।" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦਇਆ ਨਾਲ ਨਰਮ ਬੋਲ ਆਖੇ, "ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਮੰਗਲਮਈ ਗੋਲੀ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਹੈ।" ਉਸ ਵੈਸ਼ਿਆ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਧਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਪਿੰਜਰੇ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਬਹਲਿਕ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਸਹਿਰ ਸਰੱਟਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜਗਦੰਬਿਕਾ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਮਾਂਗ ਪਸੀਨੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਅਤੇ ਉੱਚਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਜਾਗੀ ਸੁਵਰਣਵਤੀ ਦੇਵੀ ਨੇ, ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਤੋਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਵੈਸ਼ਿਆ ਨੇ ਮੁੜ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਾਣਪਤੀ, ਮੇਰਾ ਆਲਿੰਗਨ ਕਰ, ਮੈਂ ਕਾਮ ਵੱਸ ਹੋਈ ਹਾਂ।" ਉਸਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ। ਜੋ ਪੁਰਖ ਆਪਣੀ ਧਰਮਪਤਨੀ ਨਾਲ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਸੰਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਪਰ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਨਾਲ ਭੋਗ ਕਰਨਾ ਨਰਕ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਔਰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਰਕ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ, ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਭੋਗ, ਮੈਂ ਇੱਛਾਵਾਨ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤਪ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਇੱਕ ਔਰਤ ਪੁਰਖ ਦਾ ਅਰਧ ਅੰਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰ ਕੇ ਸੰਯੋਗ ਵੇਲੇ।" ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਅੱਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ 'ਰਿਚ' ਧੁਨੀ ਨਿਕਲੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਰਿਗਵੇਦ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ 'ਯਸ਼' ਬੋਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਾਮ ਵੇਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹਨ; ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਸ਼ੁੱਧ ਧੁਨੀ ਅਥਰਵਾ ਵੇਦ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਉਹ ਬੋਲ ਨਿਕਲੇ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਿਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਭ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ, ਚਾਰ ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਅਟਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।