ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੰਪਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲਿਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਣੀ ਦੇਵਕੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਲ ਵਿਚ ਦਰਦ ਲੈ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, “ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਾਂ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਉੱਚਤਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਓਹਲੇ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੋਨਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ ਸੀ, ਤਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਪਰ, ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ ਹੋਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੱਖ ਯੋਧੇ ਮੁੜ ਜਿੰਦਿਆਂ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਅਵਿਰਤ ਧੁਨੀ ਹੀ ਹੈ। ਹੇ ਚਮੁੰਡਾ, ਤੁਸੀਂ ਰਕਤਬੀਜ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਇਹ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੈ!” ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੈਵੀ, ਜੋ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਲੱਖ ਵਾਰੀ ਵੈਰੀ ਰਾਖ ਹੋ ਗਿਆ, ਚਮੁੰਡਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਈ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਨਾਲ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੀ ਭੁੱਲ ਮਾਫ ਕਰੋ।” ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਡਰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਮਲ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਦਇਆਲੂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਣ, ਜੋ ਮਹਾਂਵੀਰ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਵੱਲ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ, ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਬਲਖਾਨ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਓਹਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਗਿਆ ਵਿੱਚ ਪਿਤਰੀ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਕਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਤੇ ਵਯਤਿਪਾਤ ਜੋੜ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ, ਲੱਖ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਵਿੱਤਰ ਉਤਪਲਾਰਣਯ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਮਹਾਰਾਜ ਵਾਲਮੀਕਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮਲੇਛ ਜਾਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਆ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ, ਉੱਚਤਮ ਪੁਰਸ਼, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, “ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਕਿਸ ਨੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ?” ਇਹ ਸੁਹਾਵਣੀ ਪੁੱਛ ਗਈ, ਤਾਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਪੁਰਾਣਾ ਜੋ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਰਚਿਆ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ। ਭਾਗਵਤ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤਾ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੁਰਾਣਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਮਤਸਯ, ਕੂਰਮਾ, ਨਰਸਿੰਹ, ਵਾਮਨ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ—ਇਹ ਛੇ ਰਾਜਸਿਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਹੈ। ਆਗਨੇਯਾ ਅੰਗਿਰਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਤਮ ਭਵਿਸ਼ਯਾ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਲਈ ਰਚਿਆ। ਛੇ ਪੁਰਾਣਾ ਤਾਮਸਿਕ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਭਿਆਨਕ ਕਲਿ ਯੁਗ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਇਆ, ਵਿਕ੍ਰਮ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣਯ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਅਠਾਰਾਂ ਉਪਪੁਰਾਣਾਂ ਸੁਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸੁਣੇ। ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼, ਧਰਮ ਵਿਚ ਲਗਨ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ। ਫਿਰ, ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਮ ਦੀ ਮੰਗਤਾ ਔਰਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਦੈਤਿਕ ਸੇਵਕ ਮਹਾਵੀਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ, ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਸ਼ੋਭਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਪਾਸੇ ਕੱਟ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਘਟਨਾਵਾਂ, ਰਾਜਿਆਂ, ਦੈਵੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਪਿਆਰ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦੀ ਗਾਥਾ ਵਜੋਂ ਪੂਰੀ ਹੋਈ।