ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਸਤਿ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਲਈ ਉਚਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 'ਇਸਤਿਨੀ' ਮਾਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਅਹੁਤੀ' ਨੂੰ 'ਅਜੁ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; 'ਦਦਤੀ' ਤੇ 'ਦਧਤੀ' — ਇਹ ਦੋਨੋ ਸ਼ਬਦ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿਤਾ, ਪਿਤਰ, ਭਰਾ, 'ਬਦਰਾ', ਅਤੇ ਪਤੀ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੋਡ ਦੇ ਪਾਸ 'ਜੈਨੂ' ਸ਼ਬਦ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; 'ਸਪਤਸਿੰਧੂ' ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, 'ਸੰਦੇ' ਵਿੱਚ, ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਤੇ 'ਫਰਵਰੀ' ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਹਿੰਸਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਟਾਪੂਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਦਿੱਤਾ। ਹੁਣ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕ ਉਸ ਥਾਂ ਆਏ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਨਾਮ 'ਕਾਸ਼ਯਪ' ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ 'ਆਰਿਆਵਤੀ' ਸੀ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਸ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ — ਆਚਾਰਯ, ਦীক্ষਿਤ, ਪਾਠਕ, ਅਤੇ 'ਸ਼ੁਕਲਮਿਸ਼੍ਰ' — ਇਹ ਦੋ, ਚਾਰ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗੁਣ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹਨ। ਕਾਸ਼ਯਪ ਵੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਅਤੇ ਉਥੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਨੇ ਧੂਪ, ਦੀਵੇ, ਅਹੁਤੀਆਂ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਭਰ ਕੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ, "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ?" "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ خاطر, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਘਨਕਾਰੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੋ।" "ਹੇ ਮਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋ, ਤੇ ਗਰਜ ਨਾਲ ਧੂਮਰਲੋਚਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।" ਮਾਤਾ ਨੇ ਪਖੰਡ, ਮੋਹ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਅਹੰਕਾਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਮਾਤਾ ਨੇ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਆਸਨ ਬਣਾਇਆ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ; ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਇਕਠੇ ਹੋਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਰਹੇ। ਉਹਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤਰੇ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਾਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਸੀ, 'ਰਾਜਯਪੁਤ੍ਰ' ਨਾਮਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉੱਥੇ ਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ੂਦਰ ਸਨ। ਕਾਸ਼ਯਪ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ 'ਮਾਗਧ' ਨੂੰ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਵਿਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਕਥਾਵਾਚਕ 'ਸੂਤ' ਨੂੰ ਨਮਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਧਿਆਨ-ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲਗ ਗਿਆ। ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, "ਹੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਸ਼ਿਸ਼, ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਿਸ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ?" ਮਾਗਧ, ਕਾਸ਼ਯਪ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਾਗਧ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਰ ਰਾਜ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਬਣਾਈ। ਪੱਛਮੀ ਵੱਲ 'ਕੈਕਯ' ਦੇਸ਼ ਹੈ, ਉੱਤਰ ਵੱਲ 'ਮਦਰ' ਦੇਸ਼। ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ, ਮਾਗਧ ਦੇ ਮਹਾਨ-ਆਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬਲਭਦ੍ਰ, ਯਜਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਇਆ। ਰਾਜ ਸੌ ਸਾਲ ਚਲਾ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਕਾਕਵਰਮਾ' ਸੀ। ਰਾਜ ਅੱਸੀ ਸਾਲ ਚਲਾ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਖੇਤ੍ਰੌਜ' ਸੀ। ਰਾਜ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਚਲਾ; ਫਿਰ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ 'ਅਜਾਤਰਿਪੁ' ਸੀ। ਰਾਜ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਚਲਾ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 'ਉਦਯਾਸ਼ਵ' ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ। ਰਾਜ ਨਵੇਂ ਸਾਲ ਚਲਾ; ਉਸ ਤੋਂ 'ਨੰਦਾ' ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਨੰਦਾ ਤੋਂ 'ਪ੍ਰਨੰਦਾ' ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਸ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ 'ਸਮਾਨੰਦਾ' ਜਨਮਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੀਹ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਸੰਕਲਪਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।