ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਂਵੀਰ ਚਾਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਦਸ ਲੱਖ ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਪਾਹੀ ਸਲਾਰ ਸੀ, ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਚਾਮੁੰਡਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸ਼ਸਤ੍ਰ-ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਆਏ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਰਕਤਬੀਜ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਇਆ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਯੋਧੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਹਾਰ ਗਏ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਤਾਲਨਾ, ਜੋ ਗਦਾ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ, ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਝਟਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਚਾਮੁੰਡਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਚਾਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਹਿਰਤ ਸੀ, ਤਾਲਨਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਜੋ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ ਆਪਣਾ ਤੀਰ ਵਿਰੋਧੀ 'ਤੇ ਚਲਾਇਆ। ਰਕਤਬੀਜ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਜੈਵਲਿਨ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ। ਇਹ ਸੂਰਮੇ, ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼, ਪਰ ਰਕਤਬੀਜ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੇ ਇਹ ਹਾਲਤ ਵੇਖੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕੰਬਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਣੀ ਦੇਵਕੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦਸ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਇਕ ਮਹਾਂ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜੋ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਚੱਲੀ। ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਆਸਮਾਨ ਸਾਫ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦਸ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਚਾਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਢੇ ਗਏ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦਸ ਲੱਖ ਯੋਧੇ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਲੋਂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਕੇਵਲ ਧੁਨੀ ਹੀ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਰਕਤਬੀਜ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ ਹੈ!" ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਦਸ ਲੱਖ ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਖ ਹੋ ਗਏ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਈ; ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਡਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰੋ।" ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ ਵੱਡਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਬੰਧੀ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਮਲ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਯਾਲੂ ਭਗਤ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲਓ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ। ਫਿਰ, ਲਕਸ਼ਣਾ ਮਹਾਂਵੀਰ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਇਆ। ਜਦ ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ, ਸਭ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਬਲਖਾਨਾ, ਭਾਵ-ਵਿਭੋਰ ਹੋ ਕੇ, ਗਯਾ ਵਿਖੇ ਪਿਤਰ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਵੈਦ-ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਅਤੇ ਵਯਤਿਪਾਤ ਯੋਗ ਵਿਚ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ, ਦਸ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਤਪਲਾਰਣਯ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਵਾਲਮੀਕੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਥੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਰਦੇ ਵਾਲਾ, ਪੁਸ਼ਪਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮਲੇਛ ਜਾਤੀ ਦੇ ਲੋਕ ਆ ਗਏ। ਉਸ ਨੇ ਸੁੰਦਰਤਮ, ਉੱਚ ਪਦ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਿਹਾ। ਕਿਸ ਨੇ ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਸੁਹਾਵਣੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਪੁਰਾਣਾ ਜੋ ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈ। ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ੁਕ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੁਰਾਣਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਬਣਾਇਆ। ਮਤਸਯ, ਕੂਰਮਾ, ਨਰਸਿੰਘ, ਵਾਮਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ—ਇਹ ਵੀ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੇ।