ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਨੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲੇ, “ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆ ਗਈ ਹੈ।” ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਲਈ, ਦੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੁਲ, ਜਲਦੀ ਇੱਥੋਂ ਚਲੇ ਜਾਓ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਹੱਸ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ, “ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਿਓ, ਰਾਜੇ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਲਾਇਕ ਭੁਗਤਾਨ ਲੈ ਲੋ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਣ ਤੇ ਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਸ਼ਕੁਲਾ, ਜੋ ਸ਼ੂਭ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਹਿਲਾਦ – ਉਹ ਕਠਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਰਾਜਾ ਲਕਸ਼ਣ, ਜੋ ਵਾਮਨ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਉਹ ਦਸ-ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸੀ। ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਕਲਪਾ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਲਕਸ਼ਣ, ਹੁਣ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਅੱਗੇ-ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਸੁੰਦਰ ਵੈਤਰਵਤੀ ਦਰਿਆ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਚਾਮੁੰਡਾ, ਜੋ ਲੱਖ ਫੌਜ ਦਾ ਸਪਹਸਾਲਾਰ ਸੀ, ਆ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਪਾਸੇ, ਜੋ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤਰ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਰਕਤਬੀਜ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਆਇਆ। ਕੁਝ ਯੋਧੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਉਥੇ ਹੀ ਹਾਰ ਗਏ। ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਾਲਨਾ, ਹਥੌੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ; ਚਾਮੁੰਡਾ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਤਾਲਨਾ, ਜੋ ਭਾਰੀ ਗਦਾ ਲੈ ਕੇ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਮਾਹਰ ਨੇ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਲਕਸ਼ਣ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਤੀਰ ਨਾਲ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵੱਜਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਕਤਬੀਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਖ ਯੋਧੇ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਾਣਾਂ, ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਉਥੇ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪਹਿਲਾਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਪਰ ਰਕਤਬੀਜ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕੰਪਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਬੋਲਿਆ। ਫਿਰ, ਰਾਣੀ ਦੇਵਕੀ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੀਆਂ ਕਹਿੰਦੀ, “ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਆਪਣੀ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮਹਾਨ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਚਲਿਆ। ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ ਸੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ, ਆਪਣੀ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਚਾਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਜਦੋਂ ਸਿਰ ਵੱਢੇ ਗਏ, ਉਹ ਲੱਖ ਯੋਧੇ ਫਿਰ ਜੀਵਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਸੰਸਾਰ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਨਾਦ ਹੈ।” “ਤੁਸੀਂ ਚਾਮੁੰਡਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਰਕਤਬੀਜ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਆਏ ਹੋ!” ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਸਭ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਲੱਖ ਵੈਰੀ ਰਾਖ ਹੋ ਗਏ, ਚਾਮੁੰਡਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਈ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਕਿਹਾ, “ਮੇਰੀ ਗਲਤੀ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ।” ਰਾਜੇ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਕਰਕੇ, ਵੱਡਾ ਡਰ ਹੋਇਆ; ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ, “ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸਬੰਧੀ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕ ਹਾਂ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਰਿਮਲ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਦਇਆਲੂ ਭਗਤ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਲੈ ਲੋ, ਜੋ ਆਸਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਅਜਿਹੀ ਕਰਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਣ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਰਾਜੇ 'ਤੇ ਪਿਆਰ ਪ੍ਰਗਟਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਫਾਲਗੁਨ ਮਹੀਨਾ ਆਇਆ, ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਬਲਖਾਨਾ, ਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਗਿਆ 'ਤੇ ਪਿਤ੍ਰ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਵੇਦ-ਭਗਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ। ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ, ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਤੇ ਵਿਆਤਿਪਾਤ ਯੋਗ ਵਿੱਚ— ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ, ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਸਵਰਨਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਗੇ ਵਧਿਆ।