ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪੱਖ ਦੀ ਦਸਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮਲਾਨਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਈ। ਕੱਛਪਦੇਸ਼ੀਏ ਖੇਤਰ ਦੇ, ਗੌਤਮ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅਹਿਲਾਦ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਦਿਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਸਨ, ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬੁਲਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਲਾਨਾ, ਜੋ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: “ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਏਗਾ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਲਾਨਾ, ਜੋ ਨੇਕ ਸੀ, ਰੋ ਪਈ। ਉਸ ਨੇ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ: “ਹਾਏ, ਰਾਮ ਦੇ ਅੰਸ਼, ਬਲਵਾਨ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਸੁੰਦਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼!” ਇਸ ਵੇਲੇ, ਪਰਿਮਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਇਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: “ਰੋਮਹਰਸ਼ਣ, ਦੱਸੋ—ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਇਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?” ਪਰਿਮਲਾ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਅਨੰਗਮਾਹੀ ਰਾਜਾ ਦਾ ਮੰਤਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਪਰਿਮਲਾ ਜਨਮੀ। ਉਸਦੇ ਵਿਆਹ ਲਈ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਵਯੰਵਰ ਰਚਾਇਆ; ਪਰਿਮਲਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਨਵੇਂ ਘਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੋਂ, ਜਨਨਾਯਕਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ। ਜਨਨਾਯਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਨਿਕਲਿਆ। ਜਨਨਾਯਕਾ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਜਨਨਾਯਕਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮਹਾਵਤੀ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਿਵਾਸ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਹੀ ਨਾਂਅ 'ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ, ਉਸਨੂੰ ਫੜਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ, ਲੱਖ ਫੌਜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੇਤ੍ਰਵਤੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸੰਯਮ ਵਾਲਾ, ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਸੈਨਾਪਤੀ ਦਾ ਮੋਰ ਉਤਾਰ ਲਿਆ। “ਤੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ—ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਨਾਯਕਾ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ। ਉੱਥੇ, ਇਕ ਬਰਗਦ ਦੇ ਪੇੜ ਦੀ ਛਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਥਕਾਵਟ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹਲਕਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਫਿਰ, ਵਾਮਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੂਤਾਂ ਤੋਂ ਕਾਰਨ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਮਝ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਦਿਵਯ ਘੋੜਾ ਚੋਰੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਨਨਾਯਕਾ ਜਾਗਿਆ। ਘੋੜੇ ਦੀ ਖੁਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਵਾਮਨ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਹ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਸੇ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਪਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। “ਵਰਨਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।” ਇਸ ਧਮਕੀ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਹਰਿਨਗਰ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਬਣੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਚਾਬੁਕ, ਫਿਰ ਪਰਿਮਲਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਕਨਯਕੁਭਜ ਦੀ ਵੱਡੀ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। “ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਆਇਆ, ਨਿਡਰ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ?” ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: “ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਮੈਨੂੰ ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।” ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਚੰਦ੍ਰਵੰਸ਼ ਦੇ ਕੁਲ ਸਮੇਤ, ਫਿਰ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਫੌਜੀਆਂ ਅਤੇ ਅਹਿਲਾਦ ਆਦਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੇ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਯਚੰਦਰਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਯਚੰਦਰਾ ਨੇ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ। “ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲਾ, ਜੋ ਕਰੂੜ ਹੈ, ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਸੁਤੰਤਰ ਰਾਜਾ ਨੂੰ, ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।” ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਵਾਪਰੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ।