ਰਾਣੀ ਜੀ, ਉਹ ਯੋਗੀ ਬੜੇ ਹੀ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ—ਹਰੇਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਹਿਰ। ਯੋਗੀ ਸੈਨਾ ਨੇ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਜੌ ਅਤੇ ਚੌਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਗੇ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸਦੀ ਭਗਤਵਾਨ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਸਰੀਰ ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੁਰਜਯਾ, ਜੋ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਲਨਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਮੰਗਲਮਈ ਲੀਲਾਵਾਂ ਗਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥੀ ਤਾਲੀਆਂ ਦੇ ਰਿਦਮ ਵਿਚ ਖੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕੀਰਤੀਸਾਗਰ ਪੁੱਜੇ। ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਯੋਗੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲੈ ਗਏ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਵੀ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਵੈਸ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਝਗੜਾਲੂ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਣਾ, ਨਿਡਰ ਤੇ ਵੀਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਾਮਸੇਨ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਉਧਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਤਲਨਾ ਨੂੰ ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਲਕਸ਼ਣਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਯੋਗੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਮਚ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੁਣ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਆਇਆ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦ ਯੋਗੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਯੋਗੀ ਫੌਜ ਦੇ ਹਾਰ ਜਾਣ ਉਪਰੰਤ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉੱਠਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਰਹਰ, ਨਿਡਰ ਤੇ ਵੀਰ, ਅਤੇ ਮਰਦਨ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਾਮੁੰਡਾ, ਕਾਮਸੇਨਾ ਨਾਲ ਧਨੁਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਧਨੁਸ਼ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਨੇੜੇ ਆ ਕੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ, ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਅਭਯਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ, ਮਾਮੀ ਦੇ ਜਣਿਆ। ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਖੱਤਰੀਆਂ ਦੇ ਪਰਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮਦਨ ਅਤੇ ਗਵਾਲੇ ਜਨਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਨ ਸਰਦਨ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸਾ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਮਦਨ ਦਾ ਅੰਤ ਉੱਤਰੀ ਪਾਸੇ ਹੋਇਆ। ਰੂਪਣ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮਰਦਨ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤਾਰਕਾ ਨੂੰ ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਨ੍ਰਹਰ, ਰਣਜੀਤ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵੱਜ ਗਿਆ। ਉਹ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ, ਮਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਮਿਲ ਗਿਆ। ਨ੍ਰਹਰ, ਆਪਣੇ ਸਾਕਾ ਦੀ ਮੌਤ ਉਪਰੰਤ, ਮਰਦਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਰਣਜੀਤ, ਜੋ ਪਰਿਮਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀਰ ਮਰਦਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਸਰਦਨ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਰਣਜੀਤ, ਜੋ ਮਲਨਾ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਘਣੀ ਪਰੀਸ਼ਾਨੀ ਝੱਲੀ। ਜਦੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਕੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਦ ਤਾਰਕਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।