ਇਹ ਕਥਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਗਦੀ ਹੈ: ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਵਦੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਚਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਤੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਜਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਚਲਾਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਾਂ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲਾਜ ਆਈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਗਏ। ਦਰਵਾਜਾ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ; ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਭ ਹਕਮੀਆਂ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ। ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਤਲਾਨਦਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਚਾਰ, ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਉਪਵਨ ਵਿੱਚ ਆਏ ਤੇ ਸਿਰਿਸ਼ਾ ਨਾਮਕ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਗਏ; ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿਮਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਓਹ ਓਹਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਯੋਗੀ ਹਿਮਦਾ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਗਹਿਰੀ ਉਦਾਸੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਵਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਹਾਏ! ਮੇਰਾ ਸਬੰਧੀ, ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ!" "ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਬਲਖਾਨੀ, ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜਾਈ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਏ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਘਟਨਾ-ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਬੇਕਸਮੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸਿਆ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਦਿਵਯ ਵਿਮਾਨ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਹਣੇ ਸਵਰਗ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਲੂਟ ਦੀ ਧੁਨ 'ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਨੱਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਣਾ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵਜਾਇਆ ਤੇ ਪਿਤਲ ਦੀਆਂ ਝੰਕਾਰੀਆਂ ਗੂੰਜੀਆਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਣੀ ਮਲਾਨਾ ਨੇ ਉਹ ਬੌਨਾ ਉਤਸਵ ਦੇਖਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਆਪਣੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੈਨੂੰ, ਇਸ ਬੇਨਸੀਬ ਨੂੰ, ਛੱਡ ਗਿਆ। ਮਲਾਨਾ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਭਰ ਗਿਆ। "ਹੇ ਰਾਣੀ, ਅਸੀਂ ਯੋਗੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ।" "ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਜੌ ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣੇ — ਸਾਡੀ ਯੋਗੀ ਫੌਜ ਵਲੋਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗੇ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਭਰਵਾਂ ਭਰਵੀਂ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਕਾਲਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੁਰਜਯਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਲਾਨਾ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ। ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਗਾਏ, ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਤਾਲੀ ਦੀ ਲੈ ਵਿੱਚ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਕਿਰਤਿਸਾਗਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਂਬਲੀ ਹੀਰੋ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ, ਖੜੇ ਹੋਏ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਾਣ ਗਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਯੋਗੀਆਂ ਦੀ ਵੈਸ਼-ਭੂਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਈ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਉੱਤਰੀਆ। ਪਰ ਰਾਜਾ, ਝਗੜਾਲੂ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਲਕਸ਼ਣਾ, ਨਿਰਭੀਕ ਤੇ ਮਹਾਂਬਲੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਣਾ ਨੇ ਕਾਮਸੇਨਾ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਤਲਾਨਾ ਨੂੰ ਬਾਂਧ ਲਿਆ। ਲਕਸ਼ਣਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਧਨੁੱਧ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੁੜ ਮਹਾਂਬਲੀ ਵਲੋਂ ਬਾਂਧਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਯੋਗੀ ਫੌਜ ਹੜਬੜਾ ਗਈ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗੀ, ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਆ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਲਿਆ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਆਸ-ਨਿਰਾਸ, ਯੋਗ, ਪ੍ਰੇਮ, ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਮਹਾਂ ਲੜਾਈ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।