ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਸੀ, ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਨੰਦ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਹਰੀ ਦੀ ਨਗਰੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਮਰਦਨ ਨਾਮਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਜੈ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ। ਰੂਪਣਾ, ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਰਦਾਨਾ ਪਹੁੰਚਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਰਹਰੀਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਤੇ ਸ਼ੰਖੰਸਾ ਵੀ ਗਏ। ਇਸ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਚਮੁੰਡਾ ਆਪਣੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰੋਂ ਵਰਣ ਵਿਆਪਕ ਸੀ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਚਤੁਰ ਸੀ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਮਲਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਖੁਸ਼ੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ; ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਨ੍ਯਾਕੁਬ੍ਜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਦੇਵਿਦੱਤ ਨਾਮਕ ਵਿਅਕਤੀ ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਏਗਾ। ਮਲਨਾ ਨੇ ਚਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ ਤੇ ਕਾਮਾਗਨੀ ਵਿੱਚ ਜਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। "ਮਾਂ, ਇਹ ਚਤੁਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ," ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਲਾਜ ਆ ਗਈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ। ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ; ਪਰ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਸੀ, ਉਥੇ ਹੀ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ, ਤਲਨੰਦ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਚਾਰ ਯੋਧੇ, ਸੱਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਉਪਵਨ ਵਿੱਚ ਆਏ ਅਤੇ ਸਿਰੀਸ਼ਾ ਨਗਰੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੰਞਿਤ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਹਿਮਾਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਨਿਵੇਂ ਹੋ ਕੇ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਯੋਗੀ ਹਿਮਾਦਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੁਆਰਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੁਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ। ਉਥੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, "ਹਾਏ! ਮੇਰਾ ਸਾਕਾ, ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ!" ਉਸ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, "ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੀ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਬਲਖਾਨੀ, ਜੋ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਸੀ, ਆਇਆ ਤੇ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ, ਆਪਣੀ ਵਿਪਤੀ ਸਮੇਤ, ਵੇਖਾਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਸੁਖਮਈ ਸਵਰਗ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ, ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਈ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਵਾਂਸਲੀ ਦੀ ਧੁਨ 'ਤੇ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਨੱਚਣ ਲੱਗਾ। ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਦੇਵ ਨੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਵਜਾਇਆ, ਤੇ ਕਾਂਸੀ ਦੀਆਂ ਝਾਂਝਰਾਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉੱਧਰ, ਰਾਣੀ ਮਲਨਾ ਨੇ ਉਹ ਬੌਨੇ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਵੇਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਕਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੈਨੂੰ, ਅਭਾਗਣ ਨੂੰ, ਛੱਡ ਗਿਆ।" ਮਲਨਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। "ਰਾਣੀ, ਅਸੀਂ ਯੋਗੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ।" "ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਜੌ ਤੇ ਚੌਲ ਦੇ ਦਾਣੇ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਯੋਗੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗੇ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਭਗਤਵਤੀ ਪਤਨੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਵਰਗੀ ਤੇ ਰੰਗ ਗੂੜਾ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੁರ್ಜਯਾ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਨੇ ਹਰਾ ਦਿਤਾ। ਮਲਨਾ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਈ। ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਕਰਤੱਬ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਤਾਲੀਆਂ ਦੀ ਲਯ ਵਿੱਚ ਉਥੇ ਖੜੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਗਰਵ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕੀਰਤਿਸਾਗਰ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੇ, ਰਾਜਾ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਨ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਵੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਈ।