ਹੇ ਰਾਜਨ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯੁੱਧ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਨ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹਨ; ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਵ੍ਯ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ, ਫਿਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਉਸਨੂੰ ਹੜਪ ਲੈਣਗੇ। ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸੈਨਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆਇਆ ਰਾਜਾ ਪਰਿਮਲ ਆਪਣੇ ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉੱਠਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰ ਕਸ ਲਈ। ਜਦ ਦੋਹਾਂ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਲਨਾ, ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ: "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ!" ਉਸਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤਰ ਜਪਿਆ ਤੇ ਹੋਮ-ਹਵਨ ਕੀਤੇ। ਪਰ ਮਹਾਨ ਆਪੱਤੀ ਆਉਣੀ ਸੀ—ਮਲਨਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਪਰ ਤੂੰ ਸ਼ੋਕ ਨਾ ਕਰ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ਾਰਦਾ ਦੇਵੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਵਲ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।" ਦੇਵੀ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਜਦ ਮਲਨਾ ਨੇ ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਉਹ ਸੁਵਰਨਵਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲੀ ਗਈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੇ ਤਲਨਾ—ਭੀਮਸੇਨ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਮਹਾਨ ਸੈਨਾ-ਪਤੀ—ਕਲਪਕਸ਼ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉੱਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ, ਤਲਨਾ, ਲਕਸ਼ਣਾ ਆਦਿ ਤੀਬਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਸੱਤ ਦਿਨ ਤੱਕ ਭਾਰੀ ਜੰਗ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੌਤ ਵਧ ਗਈ। ਉਸ ਦਿਨ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ। ਪਰਿਮਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਾਰਦੇ ਵੇਖਿਆ। ਯਾਦਵ, ਜੋ ਚੰਦ੍ਰਾਵਲੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਇਆ। ਬ੍ਰਹਮਾਨੰਦ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰੀ ਨਗਰ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ। ਮਰਦਨ, ਜੋ ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਹਾਜ਼ਰ ਸੀ। ਰੂਪਨ ਘੋੜੇ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਾਰਦਾਨਾ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਨਰਹਰੀਨ ਅਤੇ ਸ਼ੰਖਾਂਸ਼ ਵੀ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਉਥੇ ਚਮੁੰਡਾ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਚਲਾਕ ਰਾਜਾ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਮਲਨਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਨਾ ਹੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ; ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਨਯਕੁਭਜ ਤੋਂ ਕੋਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਨੇ ਭੇਜਿਆ। ਇਹ ਦੇਵਦੱਤ ਨਾਮਕ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਕੰਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।" ਉਸਨੇ ਚਮੁੰਡਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਪਦਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ। "ਇਹ ਚਲਾਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਹਾਰ ਗਏ। ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ; ਪਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ, ਠੀਕ ਰਿਹਾ। ਫਿਰ ਤਲਨਾਦ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ ਚਾਰ ਯੋਧੇ, ਸਾਠ ਹਜ਼ਾਰ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਸਿਰੀਸ਼ਾ ਨਗਰ ਪਹੁੰਚੇ। ਉੱਥੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੰਝੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਿਮਦਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਮੁਨੀ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ!" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਯੋਗੀ ਹਿਮਦਾ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅੰਸ਼ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।