ਪਦਮਾਕਰ ਨੇ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਜਾਦੂਗਰੀ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ। ਪਰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਦੇਵਸਿੰਘ ਨੇ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਵਧਣ ਵੇਲੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ। ਪਦਮਾਕਰ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ ਸ਼ੰਬਰ ਦੀ ਮਾਇਆ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਇੰਦੁਲਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਉੱਤਮ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕਾਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਜਾਗ ਪਏ। ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਆਈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਸ਼ਰਦਾਨੰਦ ਉਥੇ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣੇ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਿਣੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਚਾਵਲ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਅੰਮਾਵੱਸ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਘਰ ਆਏ। ਜੈਚੰਦ ਨੇ ਜਦ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ—ਗਾਂ, ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਆਭੂਸ਼ਣ। ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸੱਤ ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ੀਰਿਸ਼ਾ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਉਥੇ ਸੁਖਖਾਨੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਰਿਆ, ਲੱਖ ਸੈਨਾ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਗ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ: “ਅੱਜ ਜਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ ਜਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇਂਗਾ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਸੁਖਖਾਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗ ਦਾ ਅਸਤਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਤੂਣੀਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵੈਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਸੈਨਾ ਉਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਸੈਨਾ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵੇਖੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਕੋਸ਼ ਦੂਰ, ਮੈਂ ਬਾਰਾਂ ਖੱਡਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰਾਂ ਖੱਡਾਂ ਨੂੰ ਲੰਘ ਗਿਆ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੱਚੇ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਨੇ ਉਹ ਖੱਡਾਂ ਵੇਖ ਕੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਚਾਮੁੰਡਾ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ। ਤੇਰਵੀਂ ਖੱਡ, ਜੋ ਘਾਹ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਛਲ ਨਾਲ, ਡਿੱਗ ਪਏ। ਉਥੇ ਵਤਸ ਦੇ ਕਮਲ-ਜਨਮ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਪੈਰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਚਾਮੁੰਡਾ ਉਥੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਬਲਖਾਨ ਦਾ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਗਜਮੁਕਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਸ ਰਾਜੇ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਸੁਆਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਥਾਂ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਗੜੇ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਉੱਤੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਗੀਤ ਤੇ ਨ੍ਰਿਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੱਪਾਂ ਦਾ ਮੇਲਾ ਵੇਖਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਹਾਵਤੀ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਕੀਰਤਿਸਾਗਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਾ ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਂ ਆਖਾਂ, ਉਹੀ ਕਰ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਧੁੰਧੁਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ੀਰਿਸ਼ਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵਾਸ ਕੀਤਾ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਚੰਦਰਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।