ਤਾਲਨਾ, ਸ਼ੇਰਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਲੈ ਲਿਆ। ਆਹਲਾਦਾ, ਪੰਜ ਸੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਭਾਲਾ ਫੜਿਆ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਮਸ਼ਾ, ਬਿੰਦੁਲਾ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕੀ। ਇਕ ਦੇਵਤਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਵਾਹਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਭੈਰਵ ਜੈਵਲਿਨ ਲੈ ਲਿਆ। ਲਕਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਣਵ ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਏ। ਇਕ ਯਾਮਾ ਦੀ ਮਿਆਦ ਲਈ, ਉਹ ਸੂਰਮਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਾਰਦਾਨੰਦਨ ਦੇਹਲੀ ਪਿੰਡ ਗਿਆ ਅਤੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਧਨ-ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਜਾ ਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। "ਅਹਿ, ਮਿੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਸੂਰਮਾ, ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀ ਹੈ?" ਲਕਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਮਿਲੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਦਮਾਕਰਾ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਦੂ ਕਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਪੱਥਰ ਦੀ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦੇਵੀ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ, ਦੇਵਸਿੰਹ, ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਚੰਦ ਦੀ ਵਧਦੀ ਕਲਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਸਭ, ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ। ਪਦਮਾਕਰਾ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਬਰ ਦੀ ਜਾਦੂ ਕਲਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਇੰਦੁਲਾ ਨੇ ਵਧੀਆ ਤੀਰ ਧਨੁਸ਼ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਸੂਰਮੇ ਕਾਮ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਜਾਗੇ। ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਆ ਕੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਰਦਾਨੰਦ, ਉਥੇ ਆ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗਹਿਣੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ। ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਚੌਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਣ, ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ ਪੱਖੀ ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਘਰ ਆਏ। ਜਯਚੰਦ ਨੇ ਲਕਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਭੇਟਾਂ — ਗਾਂ, ਵਸਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਗਹਿਣੇ — ਦਿੱਤੇ। ਸੂਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪੂਜ ਕੇ, ਸ਼ਾਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਤੋਂ ਵਰਦਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਸੱਤ ਲੱਖ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸ਼ੀਰੀਸ਼ਾ ਨਗਰ ਵੱਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਸੁਖਖਾਨੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਇਕ ਲੱਖ ਫੌਜ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਅੱਗ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ। "ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦੇਵੀਂ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਸੁਖਖਾਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਬਟਣ ਲਈ ਅੱਗ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਹਥਿਆਰ, ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਤੀਰਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਭਰਾ ਦੀ ਵੈਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਰੋਧੀ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਵਧੀਆਤਾ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਕੋਸ਼ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਬਾਰਾਂ ਖੱਡੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਸੂਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਖੱਡੀਆਂ ਉੱਤੇ ਛਲਾਂਗ ਲਾ ਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸੁਣੇ, ਸੁਚੱਜੇ ਤੇ ਸਚੇ ਬੋਲ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਸੂਰਮੇ ਨੇ, ਖੱਡੀਆਂ ਦੇਖ ਕੇ, ਸੈਂਕੜੇ-ਸੈਂਕੜੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਚਾਮੁੰਡਾ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ। ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੇਰ੍ਹਵੀ ਖੁਫੀਆ ਖੱਡੀ, ਘਾਹ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਢਕਿਆ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੂਰਮਾ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਲੋਂ ਮੋਹਿਤ, ਇਕ ਕਬੂਤਰ ਸਮੇਤ, ਡਿੱਗ ਗਿਆ।